dziedzina magii polegająca na przewidzeniu przyszłości za pomocą różych technik np. z ręki, fusów, kryształowej kuli, kart itp. Był to też jeden z przedmiotów w Hogwarcie. W latach 1978-1996 nauczała go profesor Sybilla Trelawney, którą z pracy wyrzuciła profesor Dolores Umbridge. Na jej zastępstwo Dumbledore znalazł Firenzo (centaura), który wraz z profesor Trelawney (od 6 tomu) nauczał wróżbiarstwa. Profesor Trelawney nazywała go Chabetą.
Nauczycielką wróżbiarstwa była Sybilla Trelawney. Wydawała się być starą oszustką, lecz wypowiedziała dwie trafne przepowiednie. Ta pierwsza dotyczyła Harrego Pottera i Lorda Voldemorta. Za jej wypowiedzenie została zatrudniona w Hogwarcie przez jego dyrektora Albusa Dumbledora
Większość uczniów nie traktowała tego przedmiotu poważnie. Nie wierzyli we wróżby przepowiadane przez profesor Trelawney i śmiali się z nich. Jedynie niektóre dziewczęta, między innymi Parvati Patil i Lavender Brown lubiły ten przedmiot. Hermiona Granger uważała tę dziedzinę za głupią i zrezygnowała z lekcji pod koniec semestru.
Harry Potter i Ron Weasley, gdy mieli wypełniać dziennik snów wymyślali okropieństwa, aby ucieszyć nauczycielkę. Natomiast Parvati Patil w dzienników snów zapisywała tylko prawdę, dyskutując z profesor Trelawney każdy sen.
Ta technika wróżenia chyba najmniej przypadała uczniom do gustu. Polegała na tym, że po wypiciu herbaty należalo popatrzeć do filiżanki i przepowiedzieć z fusów przyszłość.
Polegała na patrzenie w kryształową kulę i zinterpetowanie tegoco się wydarzy w przyszłości na podstawie widzianego obrazu. Uczniowie zwykle wpatrywali się w nią bezmyślnie .