FANDOM


Wingardium Leviosa (ang. Levitation Charm) — zaklęcie, które wprawiało dany przedmiot w lewitację, tzn. sprawiało, że dany przedmiot latał. Po raz pierwszy pojawiło się w tomie Harry Potter i Kamień Filozoficzny na lekcji zaklęć u profesora Flitwicka. Tymże zaklęciem w tomie pierwszym Ron uratował Harry'ego i Hermionę z rąk górskiego trolla. W filmie Harry Potter i Komnata Tajemnic Harry sprawił, że ciastka z Eliksirem Słodkiego Snu uniosły się w powietrze, ponieważ chciał, aby Crabbe i Goyle łatwiej je zauważyli. W tomie Harry Potter i Insygnia Śmierci Harry użył tego zaklęcia, by uratować siebie i Hagrida przed roztrzaskaniem się o ziemię.

Historia Edytuj

Lewitacja została wymyślona w 1544 roku przez maga Jarletha Hobarta. 16 lipca 1544 roku, Hobart zwołał spory tłum czarodziejów, pośród których był także Główny Mag Wizengamotu, by byli świadkami jego lotu. Wspiął się na dach miejscowego kościoła i po kilku przemowach oraz popisowym wykonaniu hymnu narodowego, wyskoczył w powietrze, rzuciwszy na siebie zaklęcie. W efekcie zawisł w powietrzu. Początkowo wydawało się, że mu się udało, ale po spędzeniu trzech minut w miejscu tłum zaczął się niecierpliwić, chcąc zobaczyć, czy gdzieś poleci i zaczęli go wygwizdywać.

W odpowiedzi na ich niezadowolenie Hobart próbował się ruszać, wykonując różne gesty, lecz bez efektu. Błędnie uznając, że jego ciężkie buty i szata krępują mu ruchy, zdjął je i cisnął na bok. Po ich wyrzuceniu, Hobart opadł o ponad trzy metry i dla obserwujących stało się jasne, że zamiast obciążać go, odrzucone fragmenty odzienia pomagały mu utrzymać się w powietrzu, ponieważ jego ubranie było pod działaniem zaklęcia lewitacji, a nie sam Hobart. Hobart rozbierał się dalej, aż w końcu po zdjęciu bielizny, spadł na ziemię nagusieńki łamiąc szesnaście kości i otrzymując karę za, jak określił to Główny Mag, „szalony pokaz głupoty”.

Poniżony Hobart powrócił do domu, gdzie zdał sobie sprawę, że wymyślił zaklęcie, które unosiło przedmioty w powietrze i sprawiało, że lewitowały przez czas zależny od ich wagi oraz umiejętności osoby rzucającej zaklęcie. Doszedł do wniosku, że także małe zwierzęta, a nawet dzieci, mogły być uniesione w powietrze, ale nie mogły kontrolować kierunku, w którym zmierzały.

W związku z tym Hobart zorganizował drugi pokaz, na którym zebrał się jeszcze większy tłum (mając szczerą nadzieję na kolejny ubaw po pachy). Drugi pokaz z początku był o wiele lepszy niż pierwszy: udawało mu się podnosić różne przedmioty, począwszy od małych kamieni, a skończywszy na przewróconych drzewach. Hobart zdecydował, że w ramach wielkiego finału uniesie w powietrze kapelusz Głównego Maga – i w tej chwili zdał sobie sprawę, że Główny Mag nosi tupecik. Główny Mag nie był tym zadowolony i wyzwał go na pojedynek, z którego Hobart wyszedł cało tylko dzięki uniesieniu szat Głównego Maga na jego głowę i szybkiej ucieczce.

Ten czar uczniowie uczą się rzucać na lekcjach zaklęć na pierwszym roku. Teoretyczny egzamin SUMów zawiera pytania na temat zaklęcia lewitacji.

Występowanie Edytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.