FANDOM


Crystal 128 clock
Ta strona jest aktualnie edytowana przez użytkownika: Damian102
W celu zapobiegnięcia wojnom edycyjnym, proszę o nie edytowanie tego artykułu póki nie usunę tego komunikatu. Z góry dziękuję.
Oczywiście można edytować drobne błędy interpunkcyjne i ortograficzne (jeśli takie występują).


Disambig-icon Ten artykuł dotyczy ducha Gryffindoru. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu.

Sir Nicholas de Mimsy−Porpington, po śmierci znany jako Prawie Bezgłowy Nick (zm. 31 października 1492 r.) — duch, rezydent wieży Gryffindoru. Za życia był uczniem w Hogwarcie, gdzie został przydzielony do Gryffindoru. Po ukończeniu szkoły był czarodziejem na dworze królewskim. Został stracony przez dekapitację, po nieszczęśliwym wypadku z Lady Grieve. Od tego czasu jest duchem–rezydentem wieży Gryffindoru na zamku Hogwart.

Biografia Edytuj

96px-Nearly-Headless Nick

Sir Nicholas za życia

Życie przed śmiercią Edytuj

Nicholas de Mimsy−Porpington urodził się w XV wieku wszlacheckiej rodzinie Mimsy−Porpington gdzieś na Wyspach Brytyjskich. Razem z rodziną mieszkał prawdopodobnie na Wyspach Brytyjskich. W jedenaste urodziny otrzymał list ze Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Najprawdopodobniej swoją różdżkę zakupił w sklepie Ollivanderów. Po przyjeździe do Hogwartu brał udział w uczcie powitalnej, podczas której został przydzielony do Gryffindoru.

W swoim dorosłym życiu, Sir Nicholas otwarcie związany był z mugolami. Został pasowany na rycerza i był dworzaninem króla Henryka VII.

Egzekucja Edytuj

Niejeden chwat z magią za pan brat
Myli się, gdy zmęczony,
Ale mój błąd mały, zmienił dni mej chwały
W koszmar krwią zroszony.
— Ballada wyjaśniająca śmierć Sir Nicholasa[źródło]

Sir Nicholas spotkał Lady Grieve spacerującą po parku wieczorem 30 października 1492. Była pewna, że może on wyprostować jej krzywe zęby, ale jego próba odniosła odwrotny skutek, powodując ich wzrost.

W wyniku tego błędu Sir Nicholas został natychmiast wtrącony do lochu i skazany na śmierć. Zanim jednak do niego trafił, odebrano mu różdżkę, tym samym uniemożliwiając mu używanie magii, by uciec.

W celi odwiedził go ksiądz, aby go pocieszyć i odprowadzić na miejsce egzekucji o świcie następnego dnia. Podczas wykonywania wyroku śmierci topór kata okazał się tak tępy, że do zabicia Nicholasa potrzeba było aż 45 ciosów, a mimo to i tak jego głowa nie została do końca odcięta od ciała.

Po śmierci Edytuj

BeheadingReenactment

Inscenizacja ścięcia Sir Nicholasa, odegrana na uczcie z okazji rocznicy jego śmierci w Noc Duchów w 1993 roku

Sir Nicholas wolał pozostać jako duch niż „iść dalej”, bowiem jak sam przyznał bał się śmierci. Z tego powodu został rezydentem wieży Gryffindoru i spędził tam swoje życie po śmierci. Prawie Bezgłowy Nick jako duch zawsze chętnie pomagał dojść nowym Gryfonom na zajęcia, a także pomagał uczniom tego domu w wielu innych sprawach, w których potrzebowali pomocy. Pokazywał również często swój popisowy „trik” polegający na odchyleniu prawie całej głowy, co zawsze zaskakiwało uczniów.

Lata 1991–1992 Edytuj

1 września 1991 roku, Sir Nicholas, Gruby Mnich oraz inne duchy zamieszkujące Hogwart, zastanawiały się, czy Irytek powinien mieć zgodę na uczestnictwo w uczcie powitalnej. Prawie Bezgłowy Nick był zdania, że poltergeist swoimi wykroczeniami niszczy dobre imię duchów, natomiast duch-rezydent Hufflepuffu był zdania, że należy wybaczyć i zapomnieć. Podczas tej dyskusji duchy przeleciały przez ścianę w Wielkiej Sali i trafiły do miejsca, w którym pierwszoroczniacy czekali na rozpoczęcie ceremonii przydziału. Sir Nicholas był zdziwiony widokiem uczniów.

Tego samego dnia, podczas uczty powitalnej Prawie Bezgłowy Nick usiadł naprzeciwko Harry'ego Pottera i poklepał go po ramieniu, kiedy ten został przydzielony do Gryffindoru. Później przedstawił się i pokazał wynik jego nieudanego pozbawienia głowy, kiedy Seamus Finnigan na głos wypowiedział swoje wątpliwości, jak ktoś może być Prawie Bezgłowy.

W tym samym roku szkolnym Sir Nicholas opowiedział Szarej Damie, o tym jak Harry został nowym szukającym reprezentacji Gryffindoru w quidditchu.

Lata 1992–1993 Edytuj

Sala Przyjęcia Śmierci

Sir Nicholas zaprasza Trio na swoje przyjęcie w 500-tną rocznicę śmierci

W 1992 roku Sir Nicholas próbował dołączyć do Polowania bez Głów, mimo że jego wniosek został odrzucony przez Sir Patricka Delaney−Podmore. Chodziło o to, że głowa Nicka nie była do końca odcięta, a według regulaminu zawodów takich jak głowopolo czy głowogon na Polowaniu ta część ciała musiała być zupełnie oddzielona od reszty.

Wieczorem 31 października, Harry Potter, Ronald Weasley i Hermiona Granger poszli na przyjęcie z okazji 500-lecia śmierci Nicholasa. Sir Nicholas pozdrowił uczestników przy wejściu do lochu, w którym odbyła się impreza. Nick był dumny ze swojego przyjęcia, mówił, że Jęcząca Wdowa przybyła aż z Kentu. Jego tort przedstawiał grób z datą śmierci Nicolasa. Wszystko się jednak popsuło, kiedy podczas mowy Nicolasa pojawił się sir Patryk i stał się centrum uwagi. Bezgłowa drużyna Patryka zaczęła rozgrywać mecz hokeja głową, wszyscy rzucili się, aby popatrzeć i nikt nie zważał co ma do powiedzenia sam solenizant.

Nearly headless nick petrified basilisk

Spetryfikowany Nick na korytarzu Hogwartu

Jeszcze w tym roku, w dniu 18 grudnia 1992 r., Sir Nicholas został znaleziony spetryfikowany na jednym z korytarzy zamku, wraz z Justynem Finch-Fletchleyem. Obecność Nicka uratowała Puchonowi życie – Justyn zobaczył Bazyliszka przez ducha. Nick został przeniesiony, a raczej „zwiany” do skrzydła szpitalnego.

Lata 1993–1994 Edytuj

Podczas Nocy Duchów duchy w szkole dostarczały rozrywki uczniom i latały układając się w strzałę, na której czele stał Sir Nicholas, który też popisywał się swoją standardową sztuczką.

Lata 1994–1995 Edytuj

W godzinach popołudniowych w dniu 1 września 1994 roku zebrały się duchy Hogwartu, żeby zdecydować, czy należy dopuścić do udziału Irytka w uroczystym rozpoczęciu roku szkolnego. Gruby Mnich chciał dać mu jeszcze jedną szansę, ale zarówno Sir Nicholas i Krwawy Baron nie wyrazili na to zgody. W rezultacie, Irytek siał spustoszenie w kuchni, rozlewając zupę wszędzie i rozrzucając garnki we wszystkie strony. Sir Nicholas zaszokował Hermionę Granger mówiąc, że niewolnicza praca skrzatów domowych je cieszy i nie potrzeba ich w żaden sposób uwalniać.

Lata 1995–1996 Edytuj

Nearly Headless Nick

Popisowa poza, tłumacząca przezwisko Prawie Bezgłowego Nicka

Podczas uczty w Wielkiej Sali, Prawie Bezgłowy Nick mówił uczniom, że Tiara Przydziału daje ostrzeżenia, tylko wtedy, gdy wykryje poważne zagrożenie dla szkoły i że pokojowa współpraca między domami to podstawa.

Tydzień później, 7 września Nick ostrzega Harry'ego, który zmierzał do Sowiarnii, żeby wybrał okrężną drogę, ponieważ Irytek czai się na korytarzu i zrzuci na następną osobę głowę z popiersia Paracelsusa. Nick powiedział, że idzie szukać Krwawego Barona, którego Irytek się boi.

W dniu 20 listopada 1995 roku Harry Potter, Ron Weasley i Hermiona Granger szli do Rubeusa Hagrida, po drodze przeleciał obok nich Nick, który śpiewał piosenkę „Weasley naszym królem”.

Po tym jak Bellatriks Lestrange zabiła Syriusza Blacka 18 czerwca 1996 roku Harry spytał się Prawie Bezgłowego Nicka czy jego ojciec chrzestny wróci jako duch. Ten odpowiedział, że tylko czarodzieje tchórzliwi zostają duchami, a Syriusz do nich nie należał i przeprosił, że nie może pomóc. Nick wrócił na zakończenie roku szkolnego 1995/1996.

Lata 1996–1997 Edytuj

Na początku roku szkolnego Nick mówi, że wiele duchów pyta się go czy Harry Potter nie zdradzi mu czegoś o czym nikt inny nie wie, ponieważ chłopak stał się wtedy niezwykle sławny – udowodniono, że miał racje i Voldemort naprawdę wrócił. Nick powiedział, że wolałby umrzeć, niż zdradzić zaufanie Harry'ego. Wtedy jak zwykle nietaktowny Ron palnął, że Nick już i tak jest martwy.

Prawie Bezgłowy Nick prawdopodobnie uczestniczył w pogrzebie Albusa Dumbledore'a.

Lata 1997–1998 Edytuj

Prawie Bezgłowy Nick widział jak Minerwa McGonagall dała instrukcje ewakuacji szkoły wobec nieuchronnie zbliżającej się bitwy.

Harry Potter spytał się Nicka, kto jest duchem Ravenclawu. Ten mu odpowiedział, że Szara Dama. Dzięki temu, Harry domyślił się, że to u niej musi szukać odpowiedzi na temat diademu jej matki i miejsca jego ukrycia - był to ostatni horkruks, którego miejsca ukrycia nie znali.

Charakter Edytuj

Sir Nicholas był uprzejmym i miłym duchem, który zawsze z chęcią udzielał pomocy Harry'emu Potterowi i innym Gryfonom, kiedy oni tego potrzebowali. Prawie Bezgłowy Nick najprawdopodobniej za życia lubił jeść, ponieważ po śmierci brał on udział w wielu ucztach w Hogwarcie, na których można było zauważyć, że patrzył on tęsknie za jedzeniem. Duch Gryffindoru był także osobą grzeczną i delikatną, a także trzymał się z daleka od niewygodnych pytań. Na komentarz Rona Weasleya, który na jego słowa „Oddałbym życie” odpowiedział „To niewiele, jeżeli już nie żyjesz”, zareagował zwykłym obrażeniem, a nie krzykiem jak Jęczaca Marta, co świadczyło o tym, że był on osobą opanowaną, a także świadomą swojej śmierci. Nicholas wykazywał też zainteresowanie życiem uczniów Hogwartu, czerpiąc przy tym przyjemność, kiedy to ku przerażeniu innych osób pokazywał swój popisowy „trik” z odchyleniem prawie całej swojej głowy. Lubił także wnikać w stół i wynurzać się spod niego niespodziewanie. Kolejną cechą Nicholasa była jego odwaga, z której był dumny, a także łatwo się obrażał, kiedy ktoś ją kwestionował. Duch-rezydent Gryffindoru był także osobą towarzyską, o czym świadczy fakt, że przyjaźnił się z Szarą Damą, Harrym Potterem oraz wieloma innymi duchami, które przyjechały na przyjęcie zorganizowanie w pięćsetną rocznicę jego śmierci. Dodatkowo był on w serdecznych relacjach z Krwawym Baronem, którego większość duchów się raczej bała. Nicholas nie lubił, jak ktoś nazywał się Prawie Bezgłowym Nickiem, wolał aby mówili do niego jego pełnym imieniem albo Sir Nicholas.

Za kulisami Edytuj

  • Prawie Bezgłowego Nicka odegrał John Cleese.
  • To przez jego przyjęcie w drugiej części rozpoznano rzeczywisty czas akcji – czyli lata 90. XX wieku.
  • Postać Sir Nicholasa pierwotnie planowano włączyć również w filmową ekranizację Harry'ego Pottera i Zakonu Feniksa. Chodziło o scenę, w której duch omawiał z Harrym prawdopodobieństwo powrotu Syriusza jako ducha. Ostatecznie ta scena została usunięta z powodu ograniczeń czasowych 
  • W książce Harry Potter i Kamień Filozoficzny Nick powiedział, że nie jadł prawie od 400 lat, pomimo że nie żył już wtedy od prawie 500 lat. W późniejszych wydaniach książki to zdanie zostało zmienione na „prawie pięćset lat”.
  • Należy zauważyć, że ubrania Sir Nicholasa nie odpowiadają okresowi, w którym żył i umarł. Bardziej przypominają modę XVI-wieczną za panowania Elżbiety I niż wczesny renesans końca XV wieku.
  • Podczas gdy większość uczniów Hogwartu nazywa go „Prawie Bezgłowy Nick”, on sam wolał bardziej formalny zwrot „Sir Nicholas de Mimsy Porpington” lub „Sir Nicholas”. Harry jednak także zwracał się do niego 'Nick'.
  • Nie wiadomo w jaki sposób duch doszedł do siebie po spetryfikowaniu przez Bazyliszka, ponieważ nie był w stanie wypić uleczającej mikstury.
  • Okoliczności jego śmierci wzorowane były na prawdziwej postaci Marii Stuart, która została skazana przez Elżbietę I Tudor na ścięcie głowy i otrzymała 3 ciosy w kark, zanim jej głowa została odcięta.
  • W grze Harry Potter i Zakon Feniksa Sir Nicholas wystąpił w zadaniu Zachariasza Smitha, który do swojej pracy domowej potrzebował informacji, kiedy ów duch zmarł.

Zobacz też Edytuj

Galeria Edytuj

Występowanie Edytuj