Wikia

Severus Tobiasz Snape

Informacje biograficzne
Data urodzenia	9 stycznia 1960
Data śmierci	2 maja 1998
Status krwi	Półkrwi
Tytuł(y)	Profesor Dyrektor Hogwartu Mistrz eliksirów
Pseudonim(y)	Książę Półkrwi Sev (dla Lily) Smarkerus (dla Huncwotów) Wycierus (dla Huncwotów) Śmiercierus (dla Huncwotów) Tchórz (dla Harry'ego)
Wygląd zewnętrzny
Płeć	mężczyzna
Kolor oczu	czarny
Kolor włosów	czarny
Rodzina
Rodzina	Eileen Prince (matka) Tobiasz Snape (ojciec)
Zdolności magiczne
Patronus	Łania
Pozostałe informacje
Zawód/Praca	Dyrektor Hogwartu (1997-1998) Profesor obrony przed czarna magią (1996-1997) Mistrz, nauczyciel eliksirów w Hogwarcie (ok. 1980-1996)
Dom	Slytherin
Przynależność	Śmierciożercy Zakon Feniksa
Aktor	Alan Rickman (dorosły) Alec Hopkins (jako nastolatek) Benedict Clarke (jako dziecko)

Występowanie	książka	film	gra
HP i Kamień Filozoficzny
HP i Komnata Tajemnic
HP i Więzień Azkabanu
HP i Czara Ognia
HP i Zakon Feniksa
HP i Książę Półkrwi
† HP i Insygnia Śmierci
† HP i Insygnia Śmierci

Profesor Severus Tobiasz Snape (ur. 9 stycznia 1960, zm. 2 maja 1998) – czarodziej półkrwi, szpieg Dumbledore'a, dyrektor Hogwartu (1997-1998), nauczyciel obrony przed czarną magią (1996-1997), mistrz, zarazem nauczyciel eliksirów w Hogwarcie (ok. 1980-1996). Syn Eileen Prince i Tobiasza Snape'a. Był bardzo ostry, stanowczy, suchy i bardzo często niesprawiedliwy. Przez większość serii sprawiał wrażenie wroga Harry'ego, jednak pod koniec dowiadujemy się, że jego działania nigdy nie były ukierunkowane przeciw niemu. Snape był śmierciozercą, lecz nie był całkowicie wierny Czarnemu Panu.

BiografiaEdytuj

Wczesne lataEdytuj

Lily: Czy oni się jeszcze kłócą?
Severus: O tak, kłócą się. Ale już nie długo, bo odejdę.
Lily: Twój tata nie lubi magii?
Severus: Nie lubi wielu rzeczy. - Severus i Lily mówią o jego rodzinie.

Severus Snape urodził się 9 stycznia 1960 r. jako jedyny syn Tobiasza Snape'a i Eileen Prince. Nie był szczęśliwy, ponieważ jego ojciec nie tolerował magii, często znęcał się nad jego matką, a rodzina żyła w biedzie. W 1971 r. dostał list z Hogwartu. Wtedy już lubił obserwować Lily Evans, która najczęściej była w towarzystwie swojej siostry Petunii. Zaprzyjaźnili się, bo Lily również dostała list z Hogwartu. Severus opowiedział jej o Hogwarcie i magii. Severus Snape zmarł 2 maja .

Życie w Hogwarcie Edytuj

Severus został przyjęty do Slytherinu, a tam poznał Lucjusza Malfoya. Lucjusz był prefektem oraz przewodniczącym gangu Ślizgonów, którzy w późniejszym czasie zostali śmierciożercami. Severus uczył się na jednym roku z Lily Evans, Jamesem Potterem, Syriuszem Blackiem, Remusem Lupinem i Peterem Pettigrew, którzy byli w Gryffindorze. Severus i James Potter byli wrogami, często między nimi dochodziło to różnych kłótni i nieporozumień. Potter nigdy nie ufał Snape'owi, ze względu na jego zainteresowanie czarną magią. Syriusz uważał, że nienawiść między nimi wynikała z wysokiej pozycji Jamesa w szkole. Jednak, jak się później okazuje, Severus był samotnikiem

zazdrosnym o Lily Evans. James był zakochany w Lily od piątego roku nauki w Hogwarcie, jednak byli ze sobą będąc na siódmym roku. Snape nauczał Harry'ego oklumencji, na jednej z lekcji Harry zobaczył w myślodsiewni Dumbledore'a jedno ze wspomnień Severusa. Wspomnienie pokazywało, jak młody ojciec Harry'ego znęca się nad Severusem, zaś Lily próbuje go uratować. Było to jedno z najgorszych wspomnień Snape'a, ponieważ pozwolił się upokorzyć na oczach dziewczyny, w której od dawna był zakochany. Z powodu wściekłości upokarzaniem nazwał ją szlamą, jednak nie miał zamiaru jej obrazić. Lily nigdy mu tego nie wybaczyła. Severus był nazywany przez Jamesa „Smarkerusem”. Remus wspominał, że kiedy James i Lily zaczęli ze sobą się spotykać, James obiecał, że przestanie atakować ludzi dla zabawy, jednak nie przestał atakować Snape'a. Slughorn na lekcjach nigdy nie wspominał, jak bardzo był utalentowany Snape, który miał ogromny talent do przyrządzania eliksirów. Harry swój „talent” do eliksirów zawdzięczał odręcznym notatkom, które znalazł w starym podręczniku do eliksirów. Książka była podpisana jako własność

Księcia Półkrwi, w rzeczywistości należała do Severusa Snape'a. James wraz z Syriuszem często lubili zabawiać się kosztem Snape'a. Pewnego dnia, Syriusz podpuścił Snape'a, aby ten przeszedł tunelem, który znajdował się pod Wierzbą Bijącą, do Wrzeszczącej Chaty, gdy Remus Lupin przemieni się w wilkołaka. Było to bardzo niebezpieczne, mogło skończyć się śmiercią Snape'a. Jednak James w ostatniej chwili zdołał go stamtąd wyciągnąć, zanim Remus zdążył zrobić mu krzywdę. Harry bardzo przypominał Jamesa, oprócz oczu, które miał po matce. Z jednej strony, Harry miał bardzo podobny charakter do swojego ojca, przez co Snape nienawidził go, ale momentami jego charakter przypominał charakter jego matki. Snape był oszołomiony, z jednej strony widział w nim swojego największego wroga, a z drugiej miłość swojego życia. Przed śmiercią chciał spojrzeć w oczy Harrego, by znów ujrzeć oczy Lily.

Przystąpienie do śmierciożerców i podsłuchana przepowiedniaEdytuj

Gdy Snape uk

ończył szkołę przystąpił do śmierciożerców. W gospodzie pod Świńskim Łbem podsłuchał przepowiednię Sybilli Trelawney skierowanej do Albusa Dumbledore'a. Mówiła ona o tym, że pod koniec lipca narodzi się chłopiec, który będzie w stanie pokonać Lorda

Voldemorta. Snape nie usłyszał przepowiedni do końca, ponieważ został wyrzucony z gospody. Przekazał Czarnemu Panu to, co usłyszał, ale nie miał pojęcia kogo dotyczy ta przepowiednia. Mogła ona dotyczyć dwóch chłopców - Harry'ego Pottera lub Neville'a Longbottoma. Mówiła, że Czarny Pan sam naznaczy tego,

który będzie w stanie go zabić. Neville był chłopcem czystej krwi, więc Voldemort wybrał kogoś, kto był bardziej podobny do niego samego, czyli Harry'ego Pottera. Matka Harry'ego była mugolakiem, a ojciec Voldemorta był mugolem. Gdy Snape opowiedział Dumbledore'owi, kogo ma zamiar zabić Voldemort, stworzono rodzinie Potterów ochronę, ale ich przyjaciel Peter Pettigrew zdradził, wyjawiając kryjówkę Potterów Voldemortowi pomimo Zaklęcia Fideliusa. Śmierć Lily była dla Snape'a wielkim wstrząsem. Żałował tego, że nie mógł jej obronić. Dołączył więc do Zakonu Feniksa i zaczął pracować w Hogwarcie jako nauczyciel, by móc chronić Harry'ego (nie chciał, by ofiara Lily poszła na marne). Severusowi nikt nie ufał, poza Dumbledore'em.

Kariera nauczycielska w HogwarcieEdytuj

Na poleceni

e Voldemorta Snape starał się o posadę nauczyciela Hogwarcie. Chciał uczyć obrony przed czarną magią, jednak Dumbledore zawsze mu tego odmawiał. W ostateczności otrzymał pracę w Hogwarcie jako nauczyciel eliksirów. Potrafił utrzymać porządek w klasie, ale często faworyzował uczniów swojego domu, Slytherinu. Pomimo tego, przez innych nauczycieli traktowany był profesjonalnie. Wykazywał naprawdę dużą wiedzę i głębokie rozumienie w przyrządzaniu eliksirów. Harry uważał, że Snape traktuje go tak nieuczciwie z powodu swojego ojca, który w młodzieńczych latach znęcał się nad Snape'em. Severus, podobnie jak Dumbledore nie uwierz

ył, że Czarny Pan odszedł na zawsze. Wiedział, że gdy wróci znowu będzie musiał powrócić do śmierciożerców. Gdyby Voldemort dowiedział się, jak dobre stosunki miał z Harrym ciężko byłoby mu się z tego wytłumaczyć. Jednak Snape był wierni obietnicy, której złożył Albusowi Dumbledore'owi – chronił Harry'ego podczas jego pobytu w szkole.

Gdy Harry podczas meczu quidditcha był atakowany przez profesora Quirrella, który czarował jego miotłę, by go zrzucić z niej. Snape w tym czasie szeptał przeciwzaklęcia, aby uratować Pottera. W trzecim tomie chronił Harry'ego przed Syriuszem Blackiem, ponieważ uważał (jak wszyscy inni), że to właśnie on zdradził rodzinę Potterów Voldemortowi. Chociaż Harry przez wszystkie lata swojej edukacji nienawidził Severusa, dziewiętnaście lat po zabiciu Voldemorta, powiedział swojemu synowi, Albusowi Severusowi, że otrzymał drugie imię po najdzielniejszym człowieku, jakiego znał.

Wieczysta przysięgaEdytuj

Na początku lipca 1996 roku, Snape'a odwiedziła Bellatriks Lestrange i Narcyza Malfoy. Narcyza chciała namówić Snape'a, aby ten pomógł jej synowi – Draconowi Malfoyowi. Złożył on wieczystą przysięgę, której złamanie powoduje śmierć. Przysiągł Narcyzie, że będzie strzec i chronić Dracona i jeśli będzie to konieczne, dokończy jego zadanie zlecone przez Voldemorta. Na początku szóstego tomu, Dumbledore pojawia się u Harry'ego z uschniętą ręką. W siódmym tomie wyjaśnia się, że kontuzji tej doznał, ponieważ założył pierścień Marvola Gaunta, na który Voldemort rzucił klątwę. Na tej podstawie można przypuszczać, że w momencie składania przysięgi, Snape wiedział o zbliżającej się śmierci Dumbledore'a. W siódmym tomie Snape przed swoją śmiercią oddał swoje najcenniejsze wspomnienia Harry'emu, który odtworzył je w myślodsiewni. Na jednym z nich Dumbledore prosi Snape'a, by ten przekazał Harry'emu, że Voldemort musi go zabić, gdy przyjdzie odpowiednia pora.

Nadchodząca tragediaEdytuj

Pod koniec

szóstego tomu, Dumbledore i Harry wyruszają w miejsce, w którym według dyrektora, ukryty jest kolejny horkruks. Dumbledore'owi już wtedy zostało niewiele życia, a jego siły zniszczyły eliksir, który musiał wypić, by dostać się do horkruksa. Dyrektor i Harry wrócili do Hogwartu i odkryli, że nad jedną z wież wisi Mroczny Znak. Albus nakazuje Harry'emu, aby ten sprowadził Snape'a. Oboje udali się do wieży astronomicznej, gdzie zostali zaskoczeni przez Dracona. Dumbledore sparaliżował Harry'ego zaklęciem, aby ten nie mógł w odpowiednim momencie zareagować. W tym samym momencie Malfoy rozbroił Dumbledore'a, ale nie był w stanie go zabić. Draco i Dumbledore zaczęli rozmawiać. Dumbledore obiecał Malf

oyowi i jego rodzinie ochronę ze strony Zakonu, ale w tym momencie pojawili się śmierciożercy, wraz ze Snape'em. Severus zrozumiał, że musi dotrzymać dwóch obietnic – tej złożonej Narcyzie i tej złożonej Dumbledore'owi. Snape używając zaklęcia Avada Kedavra zabił Albusa Dumbledore'a. Następnym krokiem uczynionym przez Snape'a, było wydanie śmierciożercom rozkazu opuszczenia Hogwartu. Śmierć Dumbledore'a uwolniła Harry'ego z zaklęcia. Próbował przeszkodzić Snape'owi w ucieczce, ale Snape ostrzegł śmierciożerców, by nie atakowali Pottera, gdyż Czarny Pan chce go mieć dla siebie. Jedyny moment, w którym Snape stracił kontrolę nad sobą wystąpił w sytuacji, w której Harry nazwał go tchórzem. Wściekł się, ale powstrzymał przed atakiem na Pottera. Voldemort po przejęciu kontroli nad ministerstwem uczynił Snape'a dyrektorem Hogwartu. Dumbledore przewidział to i prze

d swoją śmiercią kazał Snape'owi przysiąc, iż będzie on za wszelką cenę chronił uczniów. Voldemort odnalazł Czarną Różdżkę w grobie Dumbledore'a. Nie mógł jednak jej użyć, ponieważ aby to zrobić, musiałby zabić jej prawowitego właściciela (w rzeczywistości chodziło o pokonanie; Snape nie był właścicielem różdżki pomimo że zabił Dumbledore'a, ponieważ było to pomiędzy nimi ustalone, to Draco Malfoy pokonał Dumbledore'a). Doszedł do wniosku, że aby to uczynić, musi zabić Snape'a. Podczas Drugiej Bitwy o Hogwart, nasłał na Snape'a Nagini. Ciężko ranny Snape oddał Harry'emu swoje wspomnienia, po czym umarł. Harry obejrzał wspomnienia Snape'a w myślodsiewni Dumbledore'a i zrozumiał, że Snape zawsze był wierny Dumbledore'owi i ciągle opiekował się Harrym.

RelacjeEdytuj

Z Lily EvansEdytuj

Snape był zakochany w Lily Evans. To właśnie on wyjaśnił jej, że te w

szystkie dziwne rzeczy, które potrafią robić nazywają się magią. Gdy w piątym tomie Harry'ego i Dudleya Dursleya zaatakowali dementorzy. Jak się później okazało, Petunia Dursley (siostra Lily) wiedziała kim oni są. Powiedziała Harry'emu, że ten „okropny dzieciak” opowiadał jej siostrze o nich. Snape miał nadzieję, że oboje trafią do Slyherinu, jednak Lily trafiła do Gryffindoru, wraz z Jamesem i Syriuszem. Podczas nauki w Hogwarcie Snape i Lily byli najlepszymi przyjaciółmi, do czasu, gdy Snape nazwał ją „szlamą”. Ten moment był ostatecznym końcem ich przyjaźni, pomimo że Snape bardzo tego żałował. Starał się naprawić ich przyjaźń, jednak Lily nie chciała go słuchać. Podczas śmierci Snape chciał spojrzeć w oczy Harry'ego. W tym ostatnim momencie życia chciał raz jeszcze zobaczyć oczy Lily. Albus Severus Potter drugi syn Harry'ego i Ginn y otrzymał po nim imię - jak Harry powiedział, po najodważniejszym człowieku jakiego znał.

Z HuncwotamiEdytuj

Snape i Huncwoci nigdy nie mieli dobrych stosunków. Już w pociągu James Potter podkreślał, że chcialby należeć do Gryffindoru, a Snape do Slytherinu. W dalszych latach Snape był ulubionym obiektem żartów Huncwotów przez co omało nie zginął. Nie podobało mu się też, że Lily podoba się Potterowi.

Z Draconem MalfoyemEdytuj

Snape bardzo faworyzował uczniów należących do jego domu, jednym z nich był Draco Malfoy. Sympatia międzynimi mogła być spowodowana przyjaźnią z jego ojcem Lucjuszem Malfoyem. Ponadto Draco nienawidził Harrego za to, że był wybrańcem za co zaskarbił sobie większe względy u Snape'a.

Z Harrym PotteremEdytuj

Od początku nauki Harry'ego w Hogwarcie Snape ze wzajemnością nie lubił

go, ze względu na jego wyjątkowe podobieństwo z wyglądu, jak i z charakteru do Jamesa. Próbował go jednak chronić i być wiernym Dumbledoreowi. Mimo że Harry był czesto poniżany na lekcjach eliksirów, Snape nie znienawidził go do końca, bo jego oczy przypominały mu oczy Lily. Choć Harry w latach szkolnych go nienawidził, ale zmieniło się to po odczytaniu jego myśli, którą dostał od niego kiedy umierał.

Największy dowód oddania w sprawie osłaniania Harrego można zaobserwować już w pierwszym tomie przygód, kiedy nie pozwala mu spaść z miotły mamrocząc swoje przeciwzaklęcia. Swoje oddanie ujawnia Harremu poprzez zbiór wspomnień, kiedy to umiera. Warto jednak zauważyć, że gdyby Harry nie był aż tak bardzo zaślepiony nienawiścią (co jest oczywiście zrozumiałe), zauważyłby kilka subtelnych sygnałów jakie Snape do niego wysyłał, aby mu w końcu uświadomić, co jest teraz najważniejsze:

"Zablokowane znów i znów, i znów, dopóki nie nauczysz się trzymać ust zamkniętych, a umysłu osłoniętego, Potter! - powiedział Snape z drwiną, po raz kolejny odbijając klątwę"

- słowa Snape po upadku Dumledore z wieży astronomicznej, kiedy to Harry chciał się zemścić

Z Albusem Dumbledore'emEdytuj

Kiedy Snape zorientował się jaki błąd popelnił wydając przepowiednię Voldemortowi, udał się do Dumbledore'a i błagał, aby chronił Lily. Mimo to Potterowie zginęli, przeżył tylko Harry. W zamian za to Dumbledore oczekiwał od

Snape'a, aby był mu wierny, dlatego dostał w Hogwarcie posadę nauczyciela eliksirów. Do końca Snape pozostał najwierniejszym człowiekiem Dumbledore'a.

Z Zakonem FeniksaEdytuj

Snape był nielubianym członkiem Zakonu. Nie lubili go szczególnie nowi członkowie jak Bill Weasley czy Tonks przez jego zamiłowanie do czarnej magii i za to, że był kiedyś śmierciożercą. Ze względu na to, że Dumbledore mu ufał, starali się go tolerować.

Z rodzicamiEdytuj

Zanim Severus trafił do Hogwartu nie miał szczęśliwego dzieciństwa. Rodzina żyła w biedzie, a Severus znienawidził ojca, bo ten znęcał się nad matką. Mimo tego mama Snape'a opowiedała mu o magii i Hogwarcie i prawdopodobnie to ona zaszczepiła w nim chęć bycia w Slytherinie.

CiekawostkiEdytuj

W filmie Harry Potter i Książę Półkrwi, Horacy Slughorn wspomina, że tylko jednemu uczniowi udało się dobrze uwarzyć Wywar Żywej Śmierci, żeby wygrać Felix Felicis. Nauczyciel mówił wtedy o Severusie Snapie.
Lily Evans prawdopodobnie może zawdzięczać swoje dobre oceny z eliksirów częściowo Severusowi, gdyż zadurzony i zakochany mógł pomagać jej w eliksirach.
Snape nigdy nie przestał kochać Lily. Jednym z dowodów jest to, że umierając chciał ostatni raz zobaczyć jej zielone oczy, które odziedziczył Harry.
Jego patronusem była łania, taka sama jak Lily, co mogło być spowodowane tęsknotą do niej.
Nienawidził tak bardzo Nevilla, ponieważ mógł on być Wybrańcem, co oznaczałoby, iż Lily by przeżyła.
Severus jako jedyny ze śmierciożerców potrafił wyczarować patronusa.
Albus Severus Potter, syn Harrego i Ginny, odziedziczył po nim imię.
Severus to po łacińsku "surowy".