Wikia

Harry Potter Wiki

Quidditch przez wieki

Komentarz1
4150stron na
tej wiki
11408

Okładka książki


Quidditch przez wieki — książka Kenniworthy'a Whispa opisująca historię quidditcha. Cieszy się wielką popularnością wśród uczniów Hogwartu. Harry Potter dostał ją kiedyś na Boże Narodzenie. Obowiązkowa lektura dla zawodników i fanów quidditcha. Jest w bibliotece w Hogwarcie, a wypożyczyli ją Oliver Wood, Marcus Flint, Cedric Diggory, Katie Bell, Milicenta Bulstrode, Fred Weasley, Hermiona Granger i Harry Potter. Książkę można zakupić. Książka ta miała wiele pochlebnych recenzji, między innymi od Bathildy Bagshot, Brutusa Scrimgeoura, Ludo Bagmana, a nawet Gilderoya Lockharta. To jedna z najcenniejszych i najpopularniejszych książek w bibliotece szkolnej. Pani Pince, zdała relację, że uczniowie, aż się o nią biją i wyrywają ją sobie z rąk, co jest wielkim komplementem dla każdej książki. W książce jest wspomniane, że wypożyczyła ją też nieznana z serii K. Bundy

Rozdziały Edytuj

  • Przedmowa
  • Rozdział pierwszy: Ewolucja latającej miotły
  • Rozdział drugi: Starodawne gry miotlarskie
  • Rozdział trzeci: Gra z Queerditch Marsh
  • Rozdział czwarty: Pojawienie się złotego znicza
  • Rozdział piąty: Antymugolskie środki bezpieczeństwa
  • Rozdział szósty: Zmiany w quidditchu od XIV wieku
    • Boisko
    • Piłki
    • Gracze
    • Przepisy
    • Sędziowie     
  • Rozdział siódmy: Drużyny brytyjskie i irlandzkie
  • Rozdział ósmy: Quidditch na świecie
  • Rozdział dziewiąty: Ewolucja miotły sportowej
  • Rozdział dziesiąty: Quidditch dzisiaj

Pochlebne opinie o książce Edytuj

Dzięki żmudnej pracy badawczej Kennilwrothy'ego Whispa uzyskaliśmy dostęp do niezwykle cennej skarbnicy   nieznanych uprzednio faktów dotyczącej tej najpopularnieszej gry czarodziejów. Fascynująca lektura.
Bathilda Bagshot, autorka Historii Magii.

Whisp napisał naprawdę wspaniałą książkę. Fani quidditcha z pewnościa uznają ją z pouczającą i ciekawą
—Redaktor czasopisma ,,Jak Wybrać Miotłę,,

Wyczerpująca praca na temat pochodzenia i historii quidditcha. Gorąco polecam.
Brutus Scrimgeour, autor Bibli Pałkarza

Pan Whisp jest bardzo obiecującym autorem. Jeśli nadal będzie się tak dobrze spisywał, może się doczekać wspólnego zdjęcia ze mną.
Gilderoy Lockhart, autor Mojego Magicznego Ja

Założę się o wszystko, że to będzie bestseller. Proszę bardzo, czekam na chętnych.
Ludo Bagman, pałkarz reprezentacji Anglii i Os z Wimbourne

Czytałam gorsze rzeczy.
Rita Skeeter, redaktor Proroka Codziennego

Przedmowa Albusa Dumbledore'aEdytuj

Quidditch przez wieki jest jedną z najpopularniejszych książek w szkolnej bibliotece Hogwartu. Pani Pince, nasza bibliotekarka, powiedziała mi, że uczniowie kłócą się o nią, wydzierają ją sobie z rąk, ślinią się na sam jej widok i w ogóle obchodzą się z nią w sposób niemożliwy do zaakceptowania co jest niewątpliwym komplementem dla każdej książki. Każdy, kto regularnie sam grywa w quidditcha albo przynajmiej chodzi na mecze, będzie się rozkoszował książką pana Whispa, a wzbudzi ona również zachwyt tych, którzy interesują się szerzej pojętą historią świata czarodziejów. Można powiedzieć, że podobnie jak społeczność czarodziejów stworzyła i rozwinęła quidditcha, tak i quidditch stworzył i rozwinął społeczność czarodziejów. Quidditch jest tym, co nas łączy w sposób szczególny, bo dzięki niemu przeżywamy wspólne chwile radości, triumfu i rozpaczy. 

Dumbledore3

Albus Dumbledore

Muszę wyznać że nie było mi łatwo przekonać panią Pince, by na jakiś czas rozstała się z jedną ze swoich książek, aby można ją było skopiować i udostępnić szerszemu gronu czytelników. Kiedy jej powiedziałem, że książka pana Whispa ma być udostępniona mugolom, po prostu zaniemówiła i na kilka minut zamarła, jakby ją poraził piorun, a kiedy już przyszła do siebie, natychmiast zapytała, czy postradałem zmysły. Z przyjemnością zapewniłem ją, że czuję się znakomicie, po czym wyjaśniłem, dlaczego podjąłem tak niesłychaną decyzję.

Mugole dobrze znają działalność fundacji Comic Relief, ale dla czarodziejów i czarownic, którzy kupili tę książkę, powtórzę tu, co powiedziałem pani Pince. Comic Relief wykorzystuje śmiech do walki z nędzą, niesprawiedliwością i ludzkim nieszczęściem. Organizowane przez tę fundację rozmaite formy masowej rozrywki przynoszą wielki dochód (174 miliony funtów angielskich od początku działalności fundacji w 1985 roku - a więc ponad 34 miliony galeonów). Kupując tę książkę - a radzę ją kupić, bo jeśli będziecie zbyt długo ją czytać, nie wydając ani knuta, spadnie na was klątwa złodzieja - również i wy wnoście swój wkład w to szlachetne dzieło. 

Minałbym się z prawdą, gdybym powiedział, że to wyjaśnienie zadowoliło panią Pince i wystarczyło, by z radością wydała jedną ze swoich książek w ręce mugoli. Wręcz przeciwnie, natychmiast zaproponowała kilka innych rozwiązań, na przykład, żebym oznajmił ludziom z Comic Relief, że w bibliotece Hogwartu wybchł pożar i wszystkie książki się spaliły, albo żebym po prostu udał, że niespodziewanie odszedłem z tego świata, nie pozostawiając żadnych instrukcji. Kiedy jej powiedziałem, że mimo wszystko nie odwołam swojej decyzji, z wielkim oporem wręczyła mi egzemplarz, ale w ostatniej chwili nerwy ją zawiodły i musiałem siła odrywać jej palce - jeden po drugim - zaciśnięte kurczowo na grzbiecie ksiażki.

Choć usunąłem rutynowe zaklęcia, jakimi chroni się książki z biblioteki Hogwartu, nie mogę ręczyć, że żadne ślady czarów nie pozostały. Powszechnie wiadomo, że kiedy się przekazuje pani Pince nowe woluminy, dodaje ona na swą własną rękę różne zaklęcia i uroki. Sam się o tym przekonałem, kiedy w ubiegłym roku zamyśliłem się nad egzemplarzem Teorii transmutacji transsubstancjalnej i zacząłem machinalnie bazgrać ołówkiem na otwartej przede mną stronicy. Ciężki wolumin natychmiast wygrzmiocił mnie po głowie. Dlatego radzę ostrożnie obchodzić się z tą książką. Na wyrywajcie kartek. Nie wypuszczajcie jej z rąk podczas lektury w wannie. Możecie się bowiem spodziewać, że pani Pince dopadnie was wszędzie i zażąda wysokiej kary pieniężnej.

Pozostaje mi już tylko podziękować nabywcom tej książki za wsparcie fundacji Comic Relief i błagać mugoli, by nie próbowali ćwiczyć quidditcha w domu. Jest to, czywiście, dyscyplina sportowa o charakterze całkowicie fikcyjnym i tak na prawdę nikt w quddicha nie gra. Korzystam także z okazji, by życzyć drużynie Zjednoczonych z Puddlemere wielu sukcesów w najbliższym sezonie.

Albus Dumbledore

Więcej od Wikii

Losowa wiki