FANDOM


Mistrzostwa Świata w Quidditchu.png

Mistrzostwa Świata w Quidditchu (ang. Quidditch World Cup) — wydarzenie, które odbyło się w 1994 roku w Dartmoor, za lasem obok pola campingowego. Wówczas były to 422 mistrzostwa świata, których po raz pierwszy gospodarzem była Anglia. Hitem mistrzostw były Omnikulary. Zwycięzcą okazała się Irlandia, wygrywając finał z Bułgarią. Sponsorami były takie firmy jak Fasolki wszystkich smaków Bertiego Botta, Błękitna Butla, Magiczny Likwidator Wszelkich Zanieczyszczeń Pani Skower, Gladrag i wiele innych.

PrzygotowaniaEdytuj

Przygotowanie Mistrzostw Świata w Quidditchu dla bardzo szerokiej publiczności z całego świata było nie lada wyzwaniem organizacyjnym. Zbudowano stadiom quidditcha położonym lesie Dartmoor. Następnie setki pracowników Ministerstwa Magii ukrywało każdy cal dostępnego miejsca przed mugolami. Rzucono m.in. potężny czar, który powodował, że kiedy jakiś mugol szedł w kierunku stadionu, przypominał sobie o czymś ważnym i zawracał.

Ważnym było także przygotowanie miejsca na postawienie namiotów przez kibiców, którzy przybywali na mecze. Najwięcej terenu trzeba było zagospodarować na finał, ale przecież kibice oglądali z pewnością również te wcześniejsze mecze, które rozgrywane były prawdopodobnie na tym samym stadionie.

Pracownicy Ministerstwa Magii przygotowali również specjalną strefę dla ludzi teleportujących się oraz zrobiło sieć świstoklików z pięciu kontynentów na czas finałów oraz prawdopodobnie wcześniejszych meczy.

RozgrywkiEdytuj

Stadion.jpg

Stadion

Anglia przegrała 310–10 z Transylwanią, Walia przegrała z Ugandą, a Luksemburg zniszczył Szkocję. Tak więc, drużyny pochodzące z Wielkiej Brytanii zakończyły szybko swój udział w turnieju. Był on rozgrywany w fazie pucharowej.

W jednym z półfinałów, Irlandia pokonała wysoko Peru, natomiast w drugim musiała wygrać Bułgaria, ale nie wiadomo z kim. Atutem Irlandczyków byli genialni ścigający, natomiast Bułgarzy posiadali swojego wyśmienitego szukającego, Wiktora Kruma.

Przed finałemEdytuj

Pan Weasley zdobył bilety na najlepsze miejsca dzięki znajomości z Ludonem Bagmanem i pomocy, jaką udzielił jego bratu, Otto. Artur, Ron, Ginny, Fred i George Weasleyowie oraz Hermiona Granger i Harry Potter wyszli z domu przed zapadnięciem świtu. Percy, Bill i Charlie Weasley mieli się teleportować na pola namiotowe tuż przed rozpoczęciem meczu. Grupa udała się na szczyt wzgórza Stoatshead w poszukiwaniu świstoklika, który bezpiecznie przenosi ludzi w inne miejsca. Po drodze Weasleyowie spotkali Amosa i Cedrika Diggorych i razem przenieśli się za pomocą świstoklika na teren campingu. Pan Weasley i reszta dzieci udała się na pole namiotowe, gdzie rozłożyli namiot. Gdy usłyszeli sygnał gongu, udali się na mecz. 

Jeszcze przed meczem kibice zaopatrzyli się w omnikulary i programy mistrzostw. Widzieli dwa skrzaty domowe jadące na wielbłądzie.

Kibice poprzez chociażby swoje namioty, bardzo zdradzali, że są czarodziejami, dlatego pracownicy Ministerstwa Magii mieli dużo roboty. Chodzili pomiędzy kolejnymi polami namiotowymi i przestrzegali czarodziejów o zasadzie tajności. Niektóre namioty były magicznie ozdobione irlandzkimi koniczynami, były piętrowe lub wyposażone w basen. Dzieci bawiły się różdżkami rodziców oraz latały na zabawkowych miotełkach. Pracownicy Ministerstwa ciągle modyfikowali pamięć mugolom, którzy byli odpowiedzialni za obsługę kempingu, ponieważ zaczynali coś podejrzewać – czarodzieje bowiem próbowali m.in. płacić galeonami lub ubierali się w zupełnie dziwny sposób. 

FinałEdytuj

Państwo Weasleyowie udali się do loży honorowej, w której spotkali Korneliusza Knota, Bułgarskiego Ministra Magii i skrzatkę domową Mrużkę. Tuż przed rozpoczęciem meczu na stadion weszła rodzina Malfoyów, która usiadła w loży honorowej. 

Wiktor krum.jpg

Wiktor Krum łapiący znicza

Mecz rozpoczął się prezentacją maskotek drużyn. Bułgaria przywiozła na rywalizacje piękne istoty zwane willami, które zachwyciły szczególnie męską część widowni. Reprezentacja Irlandii przygotowała natomiast pokaz leprokonusów, czyli specyficznych skrzatów, które formowały się w różne wzory, a na koniec obsypały publiczność swoim złotem.

Pierwszą bramkę zdobył Irlandzki ścigający Troy. Mecz opisany był jako zupełnie inny quidditch, jaki Harry widział w swoim dotychczasowym życiu. Gra była bardzo szybka, na pełnym profesjonalnym, światowym poziomie. Kolejne dwa gole zdobyli również Irlandczycy, których ścigający byli poza możliwościami rywali. Dopiero Clara Iwanowa zdobyła pierwszą bramkę dla swojej drużyny i ustawiła wynik meczu na 30:10. Gra stawała się coraz brutalniejsza. Nagle publiczność ożywiła się, kiedy Wiktor Krum i Aidan Lynch, szukający zanurkowali. Krum udawał – nie zobaczył znicza, ale wykonał efektowny zwód Wrońskiego. Aidan natomiast zarył z całą prędkością w murawę i na boisko musieli wejść magomedycy, którzy pomogli szukającemu dojść do siebie i gra mogła być wkrótce wznowiona. W ciągu następnego kwadransa zaciekłej gry Irlandia wbiła aż dziesięć goli i znacznie odskoczyła przeciwnikom. Przy stanie 130:10 Lev Zograf sfaulował Mullet i sędzia Hassan Mustafa zarządził rzut karny. Następnie Mustafa został obiektem zainteresowania całego stadionu, kiedy zapatrzył się na willę do tego stopnia, że zapomniał o całym świecie wokoło. Kiedy magomedyk otrząsnął sędziego, ten zdenerwowany próbował przegonić bułgarskie maskotki ze stadionu, co wywołało wzburzenie kibiców z tego kraju i samych wil. Wołkow i Wulkanow weszli w dyskusję z sędzią, co zaowocowało kolejnymi rzutami karnymi. Gra stała się bardzo zacięta, pałkarze nie przejmowali się, czy trafiają w piłki czy przeciwników. Sprawę zaogniał jawny konflikt leprokonusów i wil, którzy wymieniali się pogróżkami. Moran tymczasem zdobył gola na 160:10, natomiast pałkarz Quigley uderzył tłuczkiem w twarz Kruma. Bułgarski szukający zalał się krwią, jednak pognał za Lynchem, który najwyraźniej zobaczył znicza. Znów zanurkowali ramię w ramię – i znów Aidan wylądował na ziemi, podczas gdy Wiktor złapał znicza, co wywołało ryk publiczności. Bułgaria jednak przegrała 160 do 170, a oniemieli Irlandczycy z dumą mogli podnieść Puchar. Aidan Lynch zszedł z boiska o własnych siłach posiłkowany pomocą Moran i Connolly. Ze wszystkich stron rozbrzmiewał irlandzki hymn narodowy, a sto tysięcy kibiców na stadionie zaczęło wracać do swoich namiotów, gdzie do późna trwała zabawa. Pan Weasley cieszył się, że nie jest w ten dzień na służbie, bo nie chciałby być tym, który będzie próbował przerwać balangę Irlandczyków.

Zamieszki po finaleEdytuj

Zabawa trwała, jednak nagle pan Weasley obudził swoje dzieci i Harry'ego i Hermionę i kazał im uciekać. Okazało się, że grupa czarodziejów ubrała maski nawiązujące do śmierciożerców i uniosła w górę czterech mugoli – pana Robertsa, jego żonę i dzieci. W grupie tej prawdopodobnie był Lucjusz Malfoy. Harry, Ron i Hermiona uciekli do lasu, spotkali Dracona Malfoya, który rzucał złośliwe uwagi o mugolach i widzieli jak Stan Shunpike opowiada willom, iż wkrótce będzie najmłodszym Ministrem Magii w historii. Następnie jednak Harry zauważył, że nie ma różdżki, założywszy, że zostawił ją w namiocie. Wkrótce ktoś zza krzaków, wykrzyczał zaklęcie Morsmordre, a na niebie pojawił się Mroczny Znak, który wywołał panikę. Przybyli ludzie z Ministerstwa i odkryli w miejscu, z którego dobiegł głos skrzata Mrużkę z różdżką Harry'ego. Amos Diggory twierdził, że to skrzatka wyczarowała znak, początkowo oskarżał nawet Harry'ego. Ministerstwo jednak zgodziło się, że Mrużka nie dokonałaby takiego czynu, jednak i tak została zwolniona z posady przez Bartemiusza Croucha Sr, co wywołało u niej rozpacz.

Tymczasem pracownicy Ministerstwa Magii bali się rzucić konkretnych zaklęć, ponieważ mugole mogliby spaść. Mroczny Znak jednak przestraszył również demonstrantów czystości krwi. Wiele z nich musiało wyrzec się Czarnego Pana pod koniec pierwszej wojny i teraz obawiało się, że jeśli powróci, to z pewnością nie będzie zadowolony z ich zachowania. Rankiem, po trudnej nocy wiele czarodziejów czym prędzej deportowało się lub użyło świstoklika, aby jak najprędzej być znowu w domu.

Rita Skeeter, redaktorka Proroka Codziennego winą za zamieszki obarczało Ministerstwo, które według niej nie dołożyło wszelkich starań do ochrony imprezy.

Skład drużynEdytuj

BułgariaEdytuj

Bułgaria
Ścigający
Dymitrow Iwanowa Alexei Lewski
Pałkarze
  Piotr Wulkanow Iwan Wołkow  
Obrońca
Lev Zograf
Szukający
Wiktor Krum

Rezerwowi
-


IrlandiaEdytuj

Irlandia
Ścigający
Troy Mullet Moran
Pałkarze
  Quigley Connolly  
Obrońca
Barry Ryan
Szukający
Aidan Lynch

Rezerwowi
-


UczestnicyEdytuj

oraz

Harry Potter: Mistrzostwa Świata w QuidditchuEdytuj

Powstała gra komputerowa Harry Potter: Mistrzostwa świata w quidditchu, która swoją premierę miała w 2003 roku. Oferuje ona grę jedną z drużyn w quidditcha, jedną z dziesięciu narodowych reprezentacji. W grze są następujące reprezentacje:

Za kulisamiEdytuj

  • W filmie zawody komentuje Korneliusz Knot, ponieważ postać Ludona Bagmana została wycięta.
  • W filmowej wersji cały mecz właściwie został ukazany w telegraficznym skrócie.
  • Zamieszki były zdecydowanie wyolbrzymiane – pokazane były m.in. setki spalonych namiotów.
  • Postać Mrużki (skrzatka Bartemiusza Croucha Seniora) została usunięta.

WystępowanieEdytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki