Wikia

Harry Potter Wiki

Katie Bell

Komentarze6
4150stron na
tej wiki
Crystal 128 clock
Ta strona jest aktualnie edytowana przez użytkownika: Michnar
W celu zapobiegnięcia wojnom edycyjnym, proszę o nie edytowanie tego artykułu póki nie usunę tego komunikatu. Z góry dziękuje.
Oczywiście można edytować drobne błędy interpunkcyjne i ortograficzne (jeśli takie występują).
Katie Bell
K,Bell
Informacje biograficzne
Data urodzenia 1979
Tytuł(y) ścigająca
Wygląd zewnętrzny
Płeć Kobieta
Kolor oczu brązowe
Kolor włosów brązowe
Pozostałe informacje
Dom Gryffindor
Przynależność Gwardia Dumbledore'a
Szkoła Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie
Reprezentacja Gryffindoru w Quidditchu
Gryffindor
Aktorka
Georgina Leonidas (1 i 2)
Emily Dale

Katherine "Katie" Bell (ur. 1978 lub 1979 r.) — czarownica; uczennica Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie w latach 1990-1997. Przyjaźniła się z Angeliną Johnson i Alicją Spinnet, z którymi zżyła się prawdopodobnie ze względu na to, że grały razem w gryfońskiej drużynie quidditcha. Na ostatnim roku nauki Katie została poważnie zraniona przez podłożony jej naszyjnik z opali. Ostatecznie przeżyła (po pobycie w Szpitalu Św. Munga) i walczyła w Bitwie o Hogwart.

BiografiaEdytuj

Wczesne życie Edytuj

Dokładna data urodzenia Katie Bell nie jest znana, ale musiała przypadać między 1 wrześniem 1978 roku a 31 lipcem 1979 gdzieś na Wyspach Brytyjskich. Jej rodzina prawdopodobnie jest czystej krwi lub półkrwi, ale pewności nie ma.

Pierwszy rok 1990/1991 Edytuj

Katie zaczęła naukę w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie w roku szkolnym 1990/1991 i została przydzielona do Gryffindoru na Ceremonii przydziału, czyli była w tej samej klasie co Fred i George Weasleyowie oraz Lee Jordan. Jej szefem domu była Minerwa McGonagall.

Drugi rok 1991/1992Edytuj

Katie Bell w 1991 roku zaczęła grać na pozycji ścigającego w domowej reprezentacji quidditcha, w tym samym czasie co Harry Potter. Podczas swojego pierwszego meczu ze Slytherinem Katie dostała tłuczkiem w tył głowy, ale mogła grać. Wcześniej wykonała piękny zwód ogrywając Marcusa Flinta. Gryffindor ostatecznie wygrał 170:60, po tym jak Harry Potter złapał znicza.

Katie była członkiem składu Gryfonów na następne mecze. W drugim - z Hufflepuffem sędziował profesor Snape i dawał Puchonom wiele rzutów wolnych za nic. Na szczęście na Gryfonów Harry bardzo szybko złapał znicza i zakończył mecz kolejnym zwycięstwem Gryffindoru. Porażka, przekreślająca zdobycie Pucharu Quidditcha zdarzyła się dopiero w trzecim meczu, z Ravenclawem. Harry leżał w skrzydle szpitalnym po walce z Voldemortem, a drużyna musiała grać w sześciu bez szukającego, a drużyna poniosła największą porażkę od 300 lat.

Trzeci rok 1992/1993Edytuj

Katie Bell podczas swojego trzeciego roku zachowała pozycję ścigającej z poprzedniego roku szkolnego. Kapitan zespołu, Oliver Wood zwiększył intensywność treningów, drużyna trenowała wcześnie rano i w każdej możliwej pogodzie. Zanim jednak jakikolwiek trening miał miejsce Katie była świadkiem jak Ślizgoni weszli na boisko mimo wcześniejszej rezerwacji dokonanej przez Wooda. Okazało się, że testują nowego szukającego, Dracona Malfoya. Katie słyszała jak Malfoy nazwał Hermionę Granger szlamą i jak Ron Weasley próbował rzucić za to urok na Ślizgona, ale zaklęcie wypaliło z drugiej strony z zepsutej różdżki i trafiło w rzucającego.

Katie Bell należała do Klubu Pojedynków, który prowadził Gilderoy Lockhart. Na pierwsze spotkania przyszła razem z Angeliną Johnson i Alicją Spinnet, dwiema pozostałymi ścigającymi Gryffindoru. W filmowej wersji we trzy walczyły o płaszcz Lockharta, który wyrzucił on w tłum.

Gryffindor wygrał mecz ze Slytherinem, Harry złapał znicz przed Malfoyem, ale rozgrywki zostały zawieszone z powodu ponownego otwarcia Komnaty Tajemnic.

Czwarty rok 1993/1994 Edytuj

Na czwartym roku Katie razem z drużyną trenowała jeszcze ciężej. Był to ostatni rok Olivera Wooda, który bardzo chciał spełnić swoje największe marzenie, czyli zdobyć Puchar Quidditcha. Gryffindor nie zdobył Pucharu od siedmiu lat, Wood chciał przerwać tą niekorzystną passę. Na treningach określał grę ścigających jako znakomitą.

Pierwszym meczem miało być spotkanie ze Slytherinem podobnie jak w dwóch ubiegłych latach, ale z powodu rzekomej kontuzji Dracona Malfoya (złamanie ręki przez hipogryfa) ostatecznie Gryfoni podjęli jako pierwszych Puchonów. Przed meczem Oliver Wood powiedział zespołowi, że najlepszym punktem drużyny Hufflepuffu jest ich nowy szukający oraz kapitan, Cedrik Diggory oraz, że nie można lekceważyć tego meczu. Angelina, Alicja i Katie zaczęły chichotać, ponieważ Cedrik miał opinię przystojniaka.

Mecz rozgrywał się przy fatalnej pogodzie, Harry'emu bardzo trudno było wypatrzyć znicza, dlatego Wood wziął czas. Reszta zespołu w tym Katie grała całkiem nieźle, ponieważ wygrywali z Puchonami 50 punktami. Wszystko jednak zmieniło się, kiedy Harry spadł z miotły na wskutek kontaktu z dementorami. Cedrik Diggory złapał znicza i w rezultacie Hufflepuff wygrał 100 punktami.

Drugi mecz odbył się z Ravenclawem. Katie strzeliła pierwszego gola. Gryfoni grali na prawdę dobrze - osiem goli z rzędu dało wynik 80:0, lecz w końcu Krukoni zaczęli odrabiać - strzelili trzy gole. W końcu Harry mimo, że próbował być przestraszony przez Malfoya, Crabbe'a, Goyle'a i Flinta przebranych za dementorów okazał się szybszy od Cho Chang i złapał znicza. Ucieszone Angelina, Alicja i Katie obcałowały chłopaka. Następnie w pokoju wspólnym Gryffindoru odbyła się balanga.

Zwycięstwo przywróciło wiarę Gryfonów w zdobycie Pucharu Quidditcha. Okazało się, że jeżeli wygrają ze Slytherinem więcej niż 200 punktami zgarną trofeum, tak więc Harry musiał złapać znicza przy przewadze większej niż 50 punktów. Pierwsze dwa gole strzeliła Angelina i Alicja. Kiedy Katie chciała strzelić trzeci Montague chwycił ją za głowę, aż zrobiła młynka w powietrzu, ale utrzymała się na miotle. Gryffindor dostał rzut wolny, który Katie wykorzystała. Po tym jak Alicja dostała pałką w twarz od Bole'a, a on łokciem w twarz od George Weasleya Hooch podyktowała rzut wolny dla obu zespołów, ale tylko Gryffindor wykorzystał swoją próbę, ponieważ Wood obronił. Katie strzeliła piątego gola i było już 50:10. Następnie padł kolejny gol - w wykonaniu Angeliny i Harry prawie już miał znicz, ale Malfoy chwycił jego Błyskawicę i ją zatrzymał. Na trybunach zawrzało, a po rzucie wolnym było już 70:10, chwilę później 70:20. Angelina strzeliła kolejnego i były 80:20. Wtedy Harry złapał znicza, a Gryffindor zdobył Puchar Quidditcha.

Katie i jej koledzy z drużyny pożegnali pod koniec roku Wooda, który skończył Hogwart.

Piąty rok 1994/1995 Edytuj

Na piątym roku Katie odwołano na rok szkolny rozgrywki quidditcha przez Turniej Trójmagiczny, który odbywał się w tym roku w szkole. Katie podobnie jak wszyscy Gryfoni była zachwycona z niespodziewanego wyboru Harry'ego Pottera na czwartego reprezentanta w Turnieju i drugie z Hogwartu. Ostatecznie Harry zdobył Puchar Turnieju Trójmagicznego, ale nikt się nie cieszył, ponieważ zginął Cedrik Diggory, a ponadto Albus Dumbledore ogłosił odrodzenie Voldemorta i początek drugiej wojny. Ten rok był też rokiem, w którym Katie zdawała SUMy, ale nie wiadomo jak te egzaminy poszły dziewczynie.

Szósty rok 1995/1996 Edytuj

Na szóstym roku Katie powróciły rozgrywki quidditcha. Nowym kapitanem drużyny Gryfonów została Angelina Johnson, ale szybko okazało się, że jest nie mniej wymagająca niż jej poprzednik, Oliver Wood.

Kiedy Ron Weasley został obrońcą drużyny Gryffindoru Katie zawołała go, aby sprawdzić czy na chłopaka będzie pasować stara szata Olivera, stwierdziła, że wystarczy zmienić naszywkę. Na pierwszym treningu z nowym obrońcą za trzecim razem Ronowi wreszcie udało się złapać piłkę. Rzucił ją w Katie z takim entuzjazmem, że kafel uderzył ją prosto w twarz, a z nosa popłynęła krew. Na domiar złego całe zdarzenie obserwowali Ślizgoni. Fred i George Weasleyowie zaaplikowali jej na domiar złego Bąblówkę Krwawą, która wzmogła krwotok. Bliźniacy odprowadzili dziewczynę do skrzydła szpitalnego, a trening przerwano.

Katie Bell zapisała się do Gwardii Dumbledore'a - obecna była podczas pierwszego spotkania w Gospodzie pod Świńskim Łbem. Krótko po tym wydarzeniu w Katie uderzyła atramentowa kulka wystrzelona przez Irytka. Dziewczyna zerwała się z miejsca i zaczęła rzucać różnymi rzeczami w poltergeista. Następnie Irytek rozlał na Bell całą butelkę atramentu.

Katie grała w meczu Slytherinu z Gryffindorem. Wszyscy Ślizgoni szydzili z Weasleya, ten jednak przepuścił tylko jedną bramkę. Katie wiele razy była przy kaflu, ale żadnej akcji nie skończyła. Angelina zdobyła jednego gola, a wtedy Harry złapał znicza i zakończył mecz. Po meczu wybuchły zamieszki. Zły Malfoy zaczął obrażać Weasley'ów i mówić, że Potter oszczędził Rona. Katie, Alicja i Angelina podtrzymywały Freda, a George i Harry rzucili się na Malfoya za co Umbridge ich zdyskwalifikowała z dalszej rozgrywki i zabrała miotły. Najbardziej niesprawiedliwe było, to, że Fred także został wykluczony, a nic nie zrobił, jedynie chciał.

W dalszym etapie rozgrywek Gryffindor przegrał z Hufflepuffem. Katie była obecna przy rozmowach po usunięciu Hagrida przez Ministerstwo Magii ze szkoły. Mówiła, że Umbridge myślała, że to Hagrid podkłada niuchacze do jej gabinetu - a robił to Lee Jordan. W ostatnim meczu Gryffindor vs Raveclaw, Gryfoni z Ginny Weasley na pozycji szukającego wygrali i zdobyli Puchar Quidditcha.

1996 - 1997Edytuj

Leanne z katie bell

Katie w Hogsmeade

Rozpoczyna swój siódmy i ostatni rok nauki. Gdy wybiera się do Hogsmeade, zostaje na nią rzucona klątwa poprzez naszyjnik. Ratuje ją Severus Snape. W tym samym roku Katie kończy szkołę. 

W szóstym tomie (Harry Potter i Książę Półkrwi), podczas wypadu do Hogsmeade,Draco Malfoy (za pośrednictwem Madame Rosmerty) daje jej zaklęty naszyjnik, który Harry widział kiedyś u Borgina i Burkesa, z napisem, że na naszyjniku ciąży klątwa, a dotychczasowymi ofiarami było dziewiętnastu mugoli. Po dotknięciu naszyjnika Katie wznosi się w powietrze krzycząc przeraźliwie, a po chwili opada i zaczyna się trząść. Harry będąc świadkiem wypadku, biegnie po pomoc i spotyka Rubeusa Hagrida, który niesie ją do zamku. Katie przeżyła tylko dzięki szybkiej pomocy Snape'a.

1997 - 1998Edytuj

Poinformowana przez innych członków GD przybyła do Hogwartu aby pomóc w walce podczas II Bitwy o Hogwart. Walczyła po stronie uczniów i próbowała uchronić szkołę. Uchodzi z niej cało. 

Wygląd i charakterEdytuj

Katie

Katie Bell była wysoką dziewczyną o ciemnych włosach i brązowych oczach; była bardzo sprawna fizycznie. Lubiła żartować i plotkować z członkami drużyny oraz swoimi przyjaciółkami.

Etymologia Edytuj

  • Katie - pochodzące z języka greckiego imię oznaczające czystość.
  • Nazwisko Bell oznacza - z języka angielskiego - dzwon.

CiekawostkiEdytuj

Przypisy



Więcej od Wikii

Losowa wiki