Gilderoy Lockhart
Informacje biograficzne
Data urodzenia	26 stycznia roku niewiadomego
Status krwi	półkrwi
Tytuł(y)	kawaler Orderu Merlina III klasy Profesor Szukający
Wygląd zewnętrzny
Płeć	mężczyzna
Kolor oczu	niebieskie
Kolor włosów	blond
Zdolności magiczne
Bogin	Lord VoldemortrefLEGO Harry Potter: Lata 1-4</ref>
Pozostałe informacje
Zawód/Praca	Pisarz Nauczyciel obrony przed czarną magią (1992-1993)
Przynależność	Ravenclaw Reprezentacja Ravenclawu
Aktor	Kenneth Branagh

Występowanie	książka	film	gra
HP i Komnata Tajemnic
HP i Więzień Azkabanu
HP i Czara Ognia
HP i Zakon Feniksa
HP i Książę Półkrwi

Gilderoy Lockhart – sławny czarodziej półkrwi. Kawaler Orderu Merlina Trzeciej Klasy i pięciokrotny laureat nagrody Najbardziej Czarującego Uśmiechu tygodnika „Czarownica”. Jest popularny głównie wśród czarownic, które są zachwycone jego urokiem osobistym.

Spis treści 1 Biografia 1.1 Wczesne życie 1.2 1992 - 1993 1.3 1995 - 1996 2 Książki Lockharta 3 Relacje 3.1 Fani 3.2 Hermiona Granger 3.3 Pracownicy Hogwartu 4 Ciekawostki 5 Przypisy

BiografiaEdytuj

Wczesne życieEdytuj

Gilderoy Lockhart urodził się w XX wieku w rodzinie czarodziejów. W wieku jedenastu lat rozpoczął naukę w Hogwarcie. Został przydzielony do Ravenclawu. Po ukończeniu Hogwartu był bardzo kiepskim czarodziejem, aczkolwiek sławnym. Wydał mnóstwo książek opisujących unicestwienia stworów czarnoksięskich, lecz, jak dowiadujemy się pod koniec II tomu, wszystkie opisywały czyny innych czarodziejów, a Lockhart jedynie wyciągał od nich sposoby dokonania tych czynów, po czym rzucał na nich zaklęcie zapomnienia.

1992 - 1993Edytuj

W 1992 został powołany na nauczyciela obrony przed czarną magią. Harry i Ron od początku podchodzili sceptycznie do nowego nauczyciela i jego osiągnięć, natomiast Hermiona początkowo uległa jego urokowi, o czym świadczyły namalowane przez nią serduszka na planie lekcji obok obrony przed czarną magią.

Lockhart był słabym nauczycielem. Najlepszym tego przykładem jest wypuszczenie na pierwszej jego lekcji chochlików kornwalijskich, których nie potrafił opanować. Pomogła mu uczennica - Hermiona Granger. Jego testy dotyczyły samego siebie, dlatego dzieci nie wiele się dowiedziały na lekcjach profesora.

W czasie jego rocznej kariery nauczycielskiej, ponownie została otwarta Komnata Tajemnic. Gdy potwór z Komnaty porwał uczennicę (siostrę Rona, Ginny Weasley), jego obowiązkiem było interweniować, lecz gdy tylko o tym usłyszał, zaczął pakować walizki. Po odkryciu przez Harry'ego i Rona prawdziwych zamiarów Lockharta, zmusili go do tego, aby zszedł z nimi do Komnaty. Po wejściu do niej, Lockhart zabrał Ronowi różdżkę i chciał na chłopców rzucić zaklęcie zapomnienia. Nie wiedział jednak, że różdżka Rona była złamana, w wyniku czego zaklęcie odbiło się rykoszetem w niego samego. W efekcie to Lockhart stracił pamięć. Został wysłany do Szpitala św. Munga, gdzie go leczono.

1995 - 1996Edytuj

Gdy po trzech latach Harry, Ron i Hermiona spotkali go na oddziale chorób nieuleczalnych, Lockhart już potrafił pisać i rozdawał autografy. W wywiadzie udzielonym po publikacji książki, Rowling powiedziała, że uraz Lockharta jest trwały i nigdy już nie odzyskał pamięci.

Książki LockhartaEdytuj

Gilderoy Lockhart wydał wiele książek mówiących o czynach różnych czarodziejów, które przypisał sobie. Oto kilka z nich:

• „Jak pozbyć się upiora”
• „Jak zaprzyjaźnić się z ghulami”
• „Moje magiczne ja”
• „Podróże z wampirami”
• „Rok z yeti”
• „Wakacje z wiedźmami”
• „Weekend z wilkołakiem”
• „Wędrówki z trollami”
• „Włóczęgi z wilkołakami”

Oprócz tych książek wiadomo także, że wydał „Poradnik zwalczania szkodników domowych”, z którego korzystała pani Weasley podczas sprzątania Nory i domu przy Grimmauld Place 12.

RelacjeEdytuj

FaniEdytuj

Większość fanów Locharta można podzielić na gospodynie domowe w średnim wieku (jak np. Molly Weasley) oraz młode uczennice (np. Hermiona Granger i Susan Bones). Fani byli bardzo urzeczeni jego wyglądem oraz imponującą charyzmą, przez co nie dostrzegali wad jego prawdziwej osobowości takich jak narcyzm i ogólna niekompetencja. Niektóre fanki Gilderoya, jak Gladys Gudgeon oraz Veronica Smethley regularnie pisały do niego listy.

Gdy wyszło na jaw, że Gilderoy Lockhart jest oszustem i stracił pamięć większość jego fanów straciła nim zainteresowanie, chociaż Gladys nadal wysyła mu listy.

Hermiona GrangerEdytuj

Hermiona Granger była wielką fanką Gilderoya Lockharta; okazywała swoje podekscytowanie na myśl o spotkaniu go w Esach i Floresach, mówiąc, że napisał prawie wszystkie książki z ich listy.

Kiedy Lockhart nauczał w Hogwarcie, Hermiona nie zwracała uwagi na jego pomyłki (a zazwyczaj niecierpliwi się za każdym razem gdy ktoś rzuci zaklęcie niepoprawnie wymawiająć jego formułkę) np. po pierwszej lekcji Obrony przed Czarną Magią, na którąprzyniósł i wypuścił z klatki chochliki kornawlijskie, po czym uciekł z klasy upierała się, że Lockhart chciał tylko aby poprostu sami sobie poćwiczyli.

Również oddalała jego gafy takie jak całkowite usunięcie Harry'emu Potterowi kości z prawego ramienia oraz mówiła o " wszystkich niesamowitych rzeczach, których dokonał".

Przypuszczano, że była zszokowana kiedy wyszło na jaw, że Gilderoy jest oszustem.

Pracownicy HogwartuEdytuj

W roku 1992-1993 Gilderoy Lockhart nauczał Obrony przed Czarną Magią w Hogwarcie, lub raczej zrobił całkowity bałagan na tym przedmiocie, wynikający z jego niekompetencji.

Lockhart irytował większość nauczycieli, ponieważ zachowywał się jakby poskradał wszystkie rozumy (Co teoretycznie było prawdą...). Jego współpracownicy uważali go za wyjątkowo wstrętnego oraz nie traktowali go poważnie jako profesora.

Gilderoya zażenował Flitwicka i Snape w Walentynki, kiedy wygłosił swój komentarz, aby uczniowie nie wahali się prosić o puszczenie w obieg Eliksiru Miłości oraz poinformował uczniów, że profesor Flitwick "wie więcej o zaklęciach wprowadzających w upojny trans niż jakikolwiek inny czarodziej".

CiekawostkiEdytuj

• Lockhart mimo przynależności do Ravenclawu, który słynie z inteligentnych i bystrych uczniów, nie odznaczał się zbytnią mądrością.

Przypisy