Fenrir Greyback – wilkołak, poplecznik Voldemorta. Greyback był żądny krwi, nawet kiedy nie był wilkołakiem, lubił gryźć dzieci i uważał, że jego życiowym powołaniem jest stworzenie jak największej liczby wilkołaków. To on ugryzł młodego Remusa Lupina, zarażając go likantropią.

Wilkołak ten był jednym z najgroźniejszych poddanych Voldemorta. Nie miał jednak wypalonego Mrocznego Znaku^[1]. Po zniknięciu swego pana Greyback uwierzył, że Voldemort zginął^[2]. Gdy Ten Którego Imienia Nie Wolno Wymawiać odzyskał ciało, Greyback ponownie wstąpił w szeregi jego sług. Draco Malfoy użył nazwiska wilkołaka jako groźby u Borgina i Burkesa, by sprzedawca naprawił szafkę, prowadzącą do Hogwartu, dobitnie informując Borgina, że Greyback jest przyjacielem ich rodziny. Wilkołak wraz ze śmierciożercami przybył do zamku Hogwart przez naprawioną magiczną szafkę i uczestniczył w Bitwie o Hogwart. Ugryzł Billa Weasleya, zmieniając nieznacznie jego charakter (Bill polubił krwiste mięso). Gdy Draco Malfoy dowiedział się o obecności wilkołaka - przeraził się, gdyż wcześniej użył jego nazwiska. Rok później wilkołak pomógł Bellatrix Lestrange w schwytaniu Harry'ego Pottera, Rona Weasleya i Hermiony Granger, a następnie pomógł w pilnowaniu ich. Wilkołak uczestniczył też w Drugiej Bitwie o Hogwart. Został oszołomiony przez Hermionę Granger podczas próby rzucenia się na Lavender Brown. Po ostatecznej śmierci Lorda Voldemorta, Fenrir najprawdopodobniej trafił do Azkabanu.

Spis treści 1 Wygląd 2 Ofiary 3 Etymologia 4 Przypisy

WyglądEdytuj

O wyglądzie Fenrira dowiadujemy się z opisu Harry'ego, który spotkał go na wieży astronomicznej podczas bitwy o Hogwart. Był to barczysty mężczyzna z wielką szopą matowych szarych włosów i zmierzwionymi bokobrodami, a także okryty czarną szatą, która wydawała się przyciasna. Jego głos przywodził na myśl ochrypłe szczekanie psa. Dłonie, które miały szarą barwę, zakończone były długimi, żółtawymi paznokciami. Zapach, jaki było od niego czuć, Harry określił jako "mieszaninę mocnych, wstrętnych zapachów: brudu, potu i krwi." Fenrir wzbudzał odrazę w swoich towarzyszach, śmierciożercach. W trakcie rozmowy z Dumbledorem na szczycie wieży astronomicznej, dowiadujemy się, że Albus nie tolerował Greybacka (to chyba jeden z tych nie licznych wyjątków, zważając na to, że Dumbledore był tolerancyjny) oraz, że Fenrir był w stanie atakować także wtedy, gdy nie było pełni księżyca. W siódmej części dowiadujemy się także, że Greyback nie miał wypalonego mrocznego znaku, a więc nie był śmierciożercą wewnętrznego kręgu lub  po prostu nie pozwolono mu dostąpić tego zaszczytu, ponieważ był wilkołakiem, a nie normalnym czarodziejem.

OfiaryEdytuj

Jedną z ofiar Fenrira był Remus Lupin, który został zaatakowany, będąc jeszcze dzieckiem, po tym jak jego ojciec obraził Greybacka. Jego ofiarą padł też młodszy brat sióstr Montgomery, który w wyniku ugryzienia zmarł. Ron tłumaczył to zdarzenie tym, że czasem ofiara umiera, jeśli wilkołaka poniesie. Podczas Bitwy o Hogwart Fenrir zadrapał Billa Weasleya, jednakże w efekcie jedynie nieznacznie zmienił się jego charakter.

W ostatniej części przygód Harry'ego Pottera Greyback pomaga Bellatrix Lestrange w schwytaniu Harry'ego, Rona i Hermiony. Natomiast podczas drugiej bitwy o Hogwart

Hermiona powstrzymuje Greybacka przed rzuceniem się na Lavender Brown. Po tym, jak rzuciła w niego zaklęciem, "uderzył plecami w marmurową balustradę, a kiedy próbował się podnieść, błysnęło i kryształowa kula spadła mu na głowę. Osunął się na posadzkę i przestał się poruszać."

EtymologiaEdytuj

Joanne zaczerpnęła imię Fenrir z mitologii nordyckiej. Oznaczało ono ogromnego wilka, syna Lokiego i olbrzymki Angerbody, który odgryzł rękę jednemu z pierwszych Asów, Tyrowi (odtąd zwanemu Jednorękim). Gdy nastąpi koniec świata (tzw. Ragnarok) Fenrir pożre boga Odyna i zostanie zabity przez jego syna - Widara.

Przypisy