FANDOM


Crystal 128 clock
Ta strona jest aktualnie edytowana przez użytkownika: Dark Mops
W celu zapobiegnięcia wojnom edycyjnym, proszę o nie edytowanie tego artykułu póki nie usunę tego komunikatu. Z góry dziękuję.
Oczywiście można edytować drobne błędy interpunkcyjne i ortograficzne (jeśli takie występują).
Przy peronie stał czerwony parowóz, a za nim wagony pełne ludzi. Na tabliczce widniał napis: Pociąg Ekspresowy do Hogwartu, godzina jedenasta. Harry spojrzał za siebie i tam, gdzie była barierka, zobaczył łuk z kutego żelaza z napisem: Peron numer dziewięć i trzy czwarte.
— narrator o Ekspresie Londyn-Hogwart

Hogwart Express — nazwa pociągu, który kursuje między peronem 9¾ na stacji King's Cross w Londynie, a stacji w Hogsmeade. Przejeżdża tę trasę przynajmniej sześć razy w roku. Przywozi uczniów do Hogwartu na początku i na końcu roku szkolnego.

kursowanie Edytuj

Pociąg odjeżdża z peronu 9¾ 1 września o godzinie 11 rano, a dojeżdża do Hogsmeade późnym wieczorem. Większość studentów wraca pociągiem do Londynu na czas Bożego Narodzenia i Wielkanocy. Pociąg kursuje również drogą powrotną na koniec semestru.

wygląd Edytuj

W kontraście do reszty systemu British Rail, Hogwart Express to ogromna, czerwona, parowa maszyna. Jest magicznym urządzeniem jak samochody Ministerstwa, Błędny Rycerz i Magiczna Sieć Radiowa.

podróż Edytuj

W czasie podróży do Hogwartu uczniowie mogą kupować przysmaki z wózka: dyniowe paszteciki, Czekoladowe Żaby, balonówki Drooblego, Fasolki Wszystkich Smaków Bertiego Botta oraz wiele innych. Zazwyczaj w pociągu nie ma dorosłych, pomijając czarownicę z wózkiem i maszynistę oraz możliwe, że palacza, który jest potrzebny do wrzucania węgla łopatą do pieca lokomotywy, aby mogła dalej jechać. Jednakże pociąg może mieć zaczarowany stoker, obsługujący się sam. Okazjonalnie nowi nauczyciele mogą się także znaleźć w pociągu. Prefekci szkoły jeżdżą oddzielnym wagonem, blisko początku pociągu. Kiedy zajdzie taka potrzeba, pojawiają się dodatkowe przedziały; w 1996 r. Klub Ślimaka spotkał się w Przedziale C.

Express

Ekspres Londyn-Hogwart na Pottermore

Historia Edytuj

Powstanie Edytuj

Jak wiemy z wczesnych relacji historycznych, a także z dowodów wczesnych drzeworytów i rycin, uczniowie Hogwartu przybywali do szkoły w dowolny sposób, jaki im się spodobał. Niektórzy latali na miotłach; inni zarekwirowali zaczarowane wozy; niektórzy próbowali się teleportować (często z katastrofalnymi skutkami, ponieważ zamek i jego tereny zawsze były chronione przez anty-odkrywcze zaklęcia), inni jeździli różnymi magicznymi stworzeniami. Pomimo wypadków towarzyszących różnym rodzajom magicznego transportu, nie wspominając o corocznych mugolskich obserwacjach ogromnej liczby czarodziejów latających na północ, obowiązkiem rodziców było przekazywanie dzieci do szkoły, aż do momentu nałożenia Międzynarodowego Statutu Tajemności w 1692 r. W tym momencie stało się sprawą pilną znalezienie bardziej dyskretnej metody przewożenia setek czarodziejskich dzieci z całej Wielkiej Brytanii do tajnej szkoły.

Dlatego w punktach zbiorczych zaczęto korzystać ze świstoklików. Spowodowało to problemy już na samym początku. Nawet jedna trzecia uczniów nie przyjechałaby co roku, tracąc czas lub nie mogąc znaleźć dyskretnego zaklętego obiektu, który przetransportowałby ich do szkoły. Przyznając, że nie było to idealnym rozwiązaniem problemu transportu szkolnego, Ministerstwo Magii nie znalazło dopuszczalnej alternatywy. Powrót do nieuregulowanej podróży z przeszłości był niemożliwy, a jednak bezpieczniejsza droga do szkoły (na przykład, pozwalając na kominek z użyciem proszku Fiuu) była silnie oparta przez kolejnych dyrektorów, którzy nie życzyli sobie tego.

Odważne i kontrowersyjne rozwiązanie ciernistego problemu zostało ostatecznie zaproponowane przez Minister Magii Ottaline Gambol, która była bardzo zaintrygowana mugolskimi wynalazkami i dostrzegła potencjał w pociągach. To, skąd dokładnie pochodzi Hogwart Express, nigdy nie zostało jednoznacznie udowodnione, chociaż faktem jest, że w Ministerstwie Magii znajdują się tajne zapisy opisujące masową operację obejmującą sto sześćdziesiąt siedem zaklęć pamięci. Rankiem po tych rzekomych zbrodniach lśniący silnik parowy i wozy zdumiały mieszkańców wioski Hogsmeade (którzy nie zdawali sobie sprawy, że mają stację kolejową), podczas gdy kilku oszołomionych mugolskich robotników kolejowych spędziło resztę roku zmagając się z niewygodnym uczuciem, że źle zrozumieli coś ważnego. Eksperyment Hogwartu przeszedł kilka magicznych modyfikacji, zanim Ministerstwo zaaprobowało go do użytku szkolnego. Wiele rodzin z czystą krwią oburzyło się na myśl o dzieciach korzystających z mugolskiego transportu, który według nich był niebezpieczny, nieczuły i poniżający. Jednak, ponieważ Ministerstwo orzekło, że studenci albo pojadą pociągiem, albo nie będą chodzili do szkoły, obiekcje zostały szybko uciszone.

Ekspresh

Ekspres Londyn-Hogwart podczas jazdy

1991 rok Edytuj

W 1991 roku na stacji King's Cross w Londynie Harry zapytał Molly Weasley o wejście na peron dziewięć i trzy czwarte. Dowiedział się od niej, że trzeba wbiec w barierkę pomiędzy peronem dziewiątym, a dziesiątym. Gdy już się tam dostał zobaczył Neville'a rozmawiającego z babcią oraz Lee Jordana, z pudłem, w którym siedziała olbrzymia tarantula. Harry nie mógł sobie poradzić z wciągnięciem swojego bagażu do pociągu, więc Fred i George Weasley mu pomogli. Kiedy odgarnął sobie z czoła spocone włosy ukazała się jego blizna, co bardzo zainteresowało bliźniaków. Z okna zaobserwował, jak rozmawiają o nim z mamą. Po rozmowie weszli do pociągu i przedstawili mu Rona. Rudzielec zaczął opowiadać mu wtedy o swojej rodzinie. Harry dowiedział się od niego, że jest ona raczej biedna, a także o tym, że większość jego rzeczy ma po swoim starszym rodzeństwie. Pokazał mu też swojego szczura o imieniu Parszywek, o którym powiedział, że nie ma z niego żadnego pożytku. O godzinie dwunastej trzydzieści przyszła do nich kobieta z wózkiem pełnym słodyczy. Harry kupił po trochu wszystkiego i zapłacił jedenaście sykli oraz siedem knutów. Wtedy wszedł Neville szukający swojej ropuchy, ale odpowiedzieli mu, że jej nie widzieli. Kiedy wyszedł, Ron chciał zaczarować swojego szczura używając zaklęcia od Freda i George'a. Podczas tego przyszła Hermiona Granger, którą bardzo to rozśmieszyło. Przedstawiła się i opowiedziała o swoim mugolskim pochodzeniu. Słysząc imię Harry'ego ucieszyła się, ponieważ był on w kilku książkach czytanych przez nią w wakacje. Powiedziała chłopcom o tym, że chciałaby trafić do Gryffindoru lub Ravenclawu. Potem postanowiła pomóc Neville'owi w poszukiwaniach zaginionej ropuchy. Pod koniec drogi przyszedł do nich Malfoy wraz z Crabbem i Goylem. Zapytał Harry'ego o przyjaźń, lecz ten mu odmówił zaczynając tym samym długi okres nienawiści pomiędzy nimi.

1992 rok Edytuj

W 1992 roku po zakończeniu roku szkolnego uczniowie udali się do pociągu. Wszyscy byli szczęśliwi. Grali w różne gry oraz gawędzili ze sobą. Pociąg jechał, a za oknami robiło się coraz bardziej zielono. Harry, Ron i Hermiona jedli wtedy fasolki wszystkich smaków Bertiego Botta.

Harry i Weasley'owie przyszli na stację King's Kross o godzinie dziesiątej czterdzieści pięć. Na początku przez barierkę przeszedł Percy. Po nim Artur, Fred, George i Molly wraz z Ginny. Harry i Ron nie mogli się przez nią przedostać z powodu Zgredka, który nie chciał dopuścić Harry'ego do Hogwartu. Chłopcy postanowili polecieć do szkoły samochodem państwa Weasley. Po pewnym czasie znaleźli się nad pociągiem Coraz bardziej oddalali się od Londynu. Wokół pojawiały się wspaniałe widoki. Kiedy znaleźli się już w Hogwarcie, z samochodem zaczęły dziać się dziwne rzeczy. Nagle trafili w Wierzbę Bijącą i różdżka Rona się złamała. Gdy weszli do szkoły dowiedzieli się, że widziało ich kilku mugoli.

1993 rok Edytuj

W 1993 roku Harry po raz pierwszy napotkał dementora.

1996 rok Edytuj

W 1996 Harry i inni byli zaproszeni do przedziału zajmowanego przez Profesora Horacego Slughorna.

Galeria Edytuj

Hogwart Express Ticket

Bilet do Ekspresu Londyn - Hogwart

Występowanie Edytuj