Fandom

Harry Potter Wiki

Auror

7061stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze11 Udostępnij
Crystal 128 clock.png
Ta strona jest aktualnie edytowana przez użytkownika: BlackAngel92
W celu zapobiegnięcia wojnom edycyjnym, proszę o nie edytowanie tego artykułu póki nie usunę tego komunikatu. Z góry dziękuję.
Oczywiście można edytować drobne błędy interpunkcyjne i ortograficzne (jeśli takie występują).
Alastor Moody Profile.JPG
Dean Thomas: „Auror?
Ron Weasley: „Czarodziej łapiący czarnoksiężników.
— Rozmowa Rona i Deana na temat aurorów.[źródło]

Aurorczarodziej specjalizujący się w tropieniu czarnoksiężników. Kandydaci przechodzą wiele testów charakteru, maskowania się, sprawności fizycznej i innych sprawdzianów, np. kradzieży i śledzenia. Jeśli wypadną one pozytywnie, rozpoczyna się trzyletnie szkolenie. Do wykonywania tego zawodu trzeba uzyskać następujące Owutemy:

Przed urzędowaniem Bartemiusza Croucha Sr, aurorzy musieli brać przeciwnika żywcem, jednak po jego kadencji dostali uprawnienia na zabijanie.

HistoriaEdytuj

Pierwsza wojna czarodziejówEdytuj

W czasie Pierwszej Wojny Czarodziejów (1970–1980) podczas narastania potęgi Voldemorta i Śmierciożerców aurorzy dostali pozwolenie od Bartemiusza Croucha Seniora pozwolenie na używanie Zaklęć Niewybaczalnych oraz zabijanie (wcześniej Aurorzy musieli brać przeciwnika żywcem). Nie wiadomo czy po ponownym odrodzeniu się Voldemorta w 1995 dalej obowiązywało to prawo. Jednym z najskuteczniejszych aurorów w czasie pierwszej wojny czarodziejów był Alastor Moody, który sam zapełnił połowę cel w Azkabanie. Część aurorów prócz zwykłych obowiązków była także członkami Zakonu Feniksa, założonej przez Albusa Dumbledore'a. Organizacja ta powstała w celu walki z Voldemortem i Śmierciożercami. Ponadto Śmierciożercy dopuścili się także wielu zbrodni na aurorach, nawet po upadku Voldemorta – do najbardziej znanej, należy torturowanie Franka Longbottoma i Alicji Longbottom przez Bellatriks Lestrange, Rudolfus Lestrange, Rabastana Lestrange, oraz Bartemiusza Croucha Juniora. Atak i tortury, których dopuścili się na rodzicach Neville'a śmierciożercy spowodował trwałe uszkodzenie i umieszczenie ich w Szpitalu św. Munga. Miał też konsekwencje polityczne – zwolniono Bartemiusza Croucha Seniora z funkcji Szefa Departamentu Przestrzegania Czarodziejów.

Pomiędzy wojnamiEdytuj

Prawdopodobnie po zakończeniu Pierwszej Wojny aurorzy powrócili do zwykłych codziennych obowiązków, procedur i praktyk stosowanych w czasie pokoju. W Harry Potter i Zakon Feniksa, Harry Potter poznaje Nimfadorę Tonks, która została aurorem dzięki protekcji Szaloonokiego Moody'ego], a jej zdolności metamorficzne (Tonks jest metamorfomagiem) pozwoliły łatwo przejść testy z ukrycia i maskowania.

Druga Wojna CzarodziejówEdytuj

Po odrodzeniu Voldemorta w 1995 Ministerstwo Magii długo ukrywało powrót Voldemorta, m.in. wywierając nacisk na Proroka Codziennego, gdyż ówczesny Minister Magii – Korneliusz Knot bał się, że gdy ogłosi jego powrót to zburzy to jego dotychczasowy ład i wygodę. Knot uwierzył w powrót Czarnego Pana, dopiero po tym, gdy sam go zobaczył w Ministerstwie Magii, w wyniku czego podał się do dymisji, a jego następcą został wcześniejszy szef Biura AurorówRufus Scrimgeour, który natychmiast (głównie dla efektu propagandowego) utworzył sporo nowych wydziałów (m.in. Biuro Wykrywania i Konfiskaty Fałszywych Zaklęć Obronnych i Środków Ochrony Osobistej, którego szefem został Artur Weasley) czy też wzmocnił Hogwart aurorami. Po śmierci Dumbledore'a, przejęciu władzy przez Voldemorta w Ministerstwie i ustanowieniu Ministrem Magii swojej marionetki Piusa Thicknesse wielu aurorów poparło nowy reżim, jednakże nieliczni jak Kingsley Shacklebolt czy Tonks dalej działali przeciwko Temu-Którego-Imienia-Nie Wolno Wymawiać. Po ostatecznej wygranej Kingsley został nowym Ministrem Magii. Zarówno w czasie Pierwszej, jak i Drugiej Wojny Czarodziejów najbardziej znanym aurorem był Alastor „Szalonooki” Moody, który zginął podczas ewakuowania Harry'ego z Privet Drive 4.

Po Drugiej Bitwie o HogwartEdytuj

Po ostatecznej porażce Voldemorta i wygraniu Drugiej Wojny Kingsley został nowym Ministrem Magii, i natychmiast przeprowadził szeroką reformę Ministerstwa. Zarówno Harry Potter, jak i Ron Weasley zrewolucjonizowali Biuro, m.in. przez wyeliminowanie korupcji. Ponadto zarówno Potter, jak i Weasley obecnie uważani są za ekspertów, a Harry został najpierw najmłodszym w historii aurorem w wieku siedemnastu lat, a potem szefem wydziału w wieku dwudziestu sześciu.

Jak zostać auroremEdytuj

WymaganiaEdytuj

Aby zostać aurorem trzeba spełnić szereg rygorystycznych kryteriów: Muszą najpierw mieć dobre wykształcenie akademickie zanim zostaną dopuszczeni do trudnego programu treningowego. Aby zostać przyjętym trzeba mieć przynajmniej pięć owutemów z Eliksirów, Obrony przed czarną magią, Zielarstwa, Zaklęć na poziomie przynajmniej „Powyżej Oczekiwań”. Dolores Umbridge w 1996 stwierdziła, że Ministerstwo zagląda do rejestru karnego kandydatów, i będą zatrudnieni ci, co mają czystą kartotekę. Ponadto po Wojnie, nowy Minister musiał uporządkować kwestię aurorów wiernych Voldemortowi, którzy najpewniej skończyli w Azkabanie. Jedynymi aurorami w serii, którzy nie ukończyli Hogwartu byli Ron Weasley, Harry Potter, oraz Neville Longbottom, późniejszy nauczyciel Zielarstwa.

TreningEdytuj

Kandydaci na aurorów jeśli zostaną przyjęci zobowiązani są do przystąpienia do serii trudnych testów charakteru i umiejętności m.in. szkolenia z kamuflażu, maskowania ukrywania itp., aby pokazać, że są odporni na stres i potrafią walczyć w zaawansowanej magicznej walce. Szkolenie na aurorów trwa trzy lata i jest niezwykle trudne, o czym świadczy m.in. to, że w czasie porad zawodowych Minerwa McGonagall mówiła Harry'emu, że w ciągu trzech ostatnich lat nie przypomina sobie by Ministerstwo kogoś przyjęło.

Zadania aurorówEdytuj

Głównym zadaniem aurorów zarówno w czasie pokoju, jak i wojny była walka z ciemnymi mocami, poprzez tropienie ich, a następnie przekazywanie odpowiednim organom. Niektórzy śmierciożercy jednak zamiast dać zamknąć się w Azkabanie woleli walczyć, m.in. Evan Rosier, który zginął w walce z Moodym. Ponadto Ministerstwo zatrudnia aurorów do trudnych zadań: ochrona Harry'ego w roku szkolnym 1996–1997, czy premier Wielkiej Brytanii, aby Voldemort nie uzyskał dostępu do ważnych informacji o świecie mugoli. Ponadto zawód Aurora postrzegany jest jako prestiżowy i szanowany.

LokalizacjaEdytuj

Biuro Aurorów znajduje się na drugim poziomie Ministerstwa Magii. Składa się ono z szeregu otwartych kabin. Każdy auror dostaje jedną z nich do pracy. W kabinach znajdują się zdjęcia znanych czarnoksiężników, mapy, wycinki z Proroka Codziennego itp.

Znani aurorzyEdytuj

Osoba Uwagi
Venusia Crickerly Została Ministrem Magii w 1902 roku.
John Dawlish Auror pomiędzy pierwszą a drugą wojną czarodziejów.
Hesphaestus Gore Został Ministrem Magii w 1752 roku.
Alicja Longbottom Torturowani przez grupę Śmierciożerców, Bellatriks i Rudolfa Lestrange klątwą Cruciatus po pierwszej wojnie czarodziejów. Trafili do Szpitala Świętego Munga.
Frank Longbottom
Ronald Weasley Odszedł, po czym rozpoczął pracę w Magicznych Dowcipach Weasleyów.
Neville Longbottom Odszedł, po czym objął posadę nauczyciela zielarstwa w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie.
Alastor Moody Zamordowany przez Śmierciożerców w trakcie bitwy nad Little Whinging27 lipca w 1997 roku.
Proudfoot Auror, który stacjonował w Hogsmeade wraz z innymi w roku szkolnym 1996–1997 w Hogwarcie.
Savage
Kingsley Shacklebolt Został Ministrem Magii w 1998 roku, brał udział w bitwie o Hogwart.
Nimfadora Tonks Zamordowana przez Bellatriks Lestrange w czasie drugiej bitwy o Hogwart, 2 maja, 1998 roku.
Williamson Pierwszy auror, który zobaczył Lorda Voldemorta tuż przed tym, jak odszedł z Ministerstwa Magii w 1996 roku po bitwie w Departamencie Tajemnic.

Szefowie Biura AurorówEdytuj

Osoba Uwagi
Gawain Robards Wcześniejszy Szef Biura Aurorów, dopóki nie został zastąpiony przez Scrimgeoura w 1996 roku.
Rufus Scrimgeour Na emeryturze, został Ministrem Magii w 1996 roku. Zamordowany przez Lorda Voldemorta w dniu 1 sierpnia 1997 roku.
Harry Potter Auror od 1998 do 2007 roku, awansowany na Szefa Biura Aurorów w 2007 roku, w wieku 26 lat.

CiekawostkiEdytuj

  • Harry został aurorem bez szkolenia, wedle życzenia ministra Kingsleya Shacklebolta. Co więcej, o tym, że byłby dobrym aurorem, dowiedział się od utajnionego, groźnego śmierciożercy. Mimo to potem nie myślał o żadnej innej karierze.
  • W filmach, aurorzy nosili brązowe trencze, być może jako uniformy. Kingsley Shacklebolt jest jedynym aurorem, który go nie nie nosił.
  • W filmie Harry Potter i Książę Półkrwi (film), Minerwa McGonagall, krótko wspomina o tym, że Harry chce zostać aurorem, choć w serii robi to w książce Harry Potter i Zakon Feniksa (książka) w czasie porad zawodowych.

EtymologiaEdytuj

Etymologia nie jest do końca znana, lecz słowo Auror można skojarzyć z łac. auris oznaczającego ucho. Może to nawiązywać do ich czujności i wyostrzonych zmysłów.

Występowanie Edytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej w Fandom

Losowa wiki