Śmierciożercy (ang. Death Eaters) - słynna grupa zwolenników Lorda Voldemorta założona ok. 1955 roku. W skład grupy wchodzili zarówno czarodzieje, jak i czarownice (głównie Ślizgoni), którzy fascynowali się czarną magią i pragnęli oczyszczenia rasy czarodziejów. Ich znakiem rozpoznawczym stał się Mroczny Znak znajdujący się na lewym przedramieniu każdego ważniejszego śmierciożercy.
Po upadku Voldemorta wielu ze śmierciożerców zostało wyłapanych przez aurorów, osądzonych i zesłanych do Azkabanu. Inni zginęli, a niektórzy wrócili, twierdząc, że Voldemort rzucił na nich zaklęcie Imperius i opanował ich umysły.
Początki śmierciożerców sięgają roku 1950, kiedy to wokół nastoletniego wówczas Toma Ridlle'a, zaczęli gromadzić się uczniowie (prawdopodobnie w większości Ślizgoni), którzy podzielali jego poglądy i idee. Kilku z nich (np. Avery, Mulciber, Lestrange), w tym sam Riddle, było członkami elitarnego Klubu Ślimaka założonego przez Horacego Slughorna. Śmierciożerców nazywano wówczas Rycerzami Walpurgii.
Większość z nich zasiliło szeregi przyszłych Śmierciożerców. Zaczęli oni rekrutować, niekiedy uciekając się do przymusu (groźba śmierci lub zaklęcie Imperio), nowych potężnych zwolennikówych. Próbowali także przejąć Ministerstwo, dopuszczając się szantażów i napadów na rodziny pracowników. Wielu z wysoko postawionych urzędników i polityków znajdowało się wówczas pod kontrolą Voldemorta.
Aby sprzeciwić się i walczyć z reżimem czarnoksiężnika, Albus Dumbledore powołał do życia Zakon Feniksa - organizację zrzeszającą oponentów Czarnego Pana.
Jeden z śmierciożerców, Severus Snape, podsłuchał przepowiednie Sybilli Trelawney, której udzieliła Dumbledorowi w Gospodzie pod Świńskim Łbem. Przepowiednia mówiła, że narodzi się dziecko, które "będzie miało moc pokonania Czarnego Pana". Mogłobyć to dziecko Potterów lub Longbottomów. Czarny Pan, który nie usłyszał całej przepowiedni z ust Snape'a, postanowił natychmiast usunąć zagrożenie i zabił Potterów, Longbottomów
lecz nie mógł zabić Harry'ego Pottera, od którego odbiło się zaklęcie i ugodziło w Voldemorta. Wcześniej Peter Pettigrew zdradził kryjówkę Potterów, którzy spodziewali się zagrożenia.
Lord Voldemort zniknął, a wśród śmierciożerców wybuchła panika. Bellatriks i Rudolfus i Rabstan Lestrange'owie torturowali Longbottomów, w celu zdobycia informacji o zniknięciu Czarnego Pana. Wielu z członków zgrupowania została schwytana i posłana do Azkabanu, inni uniknęli kary tłumacząc się, że zostali zaczarowani, jak np. Lucjusz Malfoy, lub osądzona niesprawiedliwie, a nawet bez procesu, jak Syriusz Black, członek Zakonu Feniksa wrobiony przez Pettigrew.
mierciożerców nie wyrzekła się swojego pana, jak Bellatriks, która twierdziła, że Lord Voldemort powróci. Nieliczni lojalni śmierciożercy szukali, niektórzy pouciekali, jak Igor Karkarow. Inni opierali się aresztowaniu i walczyli do końca, jak Rosier.
Dopiero na 422 Mistrzostwach Świata w Quidditchu trzynaście lat po zniknięciu Voldemorta śmierciożercy znów ukazali się i zniszczyli kilka obozów czarodziejów. Wówczas czarodzieje zauważyli, że niszczenie i bawienie się ludźmi jest dla śmierciożerców formą rozrywki. Kiedy Harry Potter i jego przyjaciele uciekali od zamieszania na terenach obozowisk, spotkali Draco Malfoya, syna jednego ze śmierciożerców i powiedział, że wie, że jego ojciec w tym uczestniczy. Na niebie pierwszy raz od trzynastu lat pojawił się Mroczny Znak.
y naturalnego wyglądu człowieka (np. włosów). Pomógł mu w tym Peter Pettigrew, który przyrządził mu tajemniczą, czarnomagiczną miksturę.
Wskrzeszono działalność śmierciożerców, choć niektórzy nie mogli się zjawić ze względu na pobyt w Azkabanie, z którego nie można się teleportować. Wrócili m.in. Malfoy, Crabbe, Goyle, Nott, ojcowie uczniów Hogwartu, których nazwiska wymienił w 1996 roku Harry Potter w wywiadzie dla Żonglera.
Podczas odrodzenia się Czarnego Pana doszło do morderstwa Cedrik Diggory i pojedynku między nim a Potterem, który był przy tym obecny. Ostatecznie udało mu się uciec z pomocą Priori Incantatem. Powiadomił o Śmierciożercy i Szmalcownicy - cała armia Lorda Voldemorta
Voldemort wykorzystał fakt, że ministerstwo nie wierzy w jego powrót i postanawiał się nie ujawniać razem ze swoimi śmierciożercami. Dumbledore tracił swoją pozycję, a ministerstwo sprowadziło się przeciwko niemu i Potterowi oraz wszystkim tym, co wierzyli w powrót Czarnego Pana.
Postanowił wykraść przepowiednie z Departamentu Tajemnic, której nie usłyszał całej i w tym celu wysłał swoich zaufanych śmierciożerców, m.in. Malfoya, Bellatriks, Rookwooda, Notta i Mulcibera, aby wykradli ją dla niego. Wcześniej doszło do masowej ucieczki z Azkabanu w 1996roku.
roku po śmierci Dumbledora Voldemort przejął cały świat czarodziejów, łącznie z Ministerstwem Magii i Hogwartem. Na posadę nauczycieli Hogwartu zatrudnił najwierniejszych śmierciożerców. Dyrektorem został Severus Snape. Na początku 1998 rozpoczęła się Druga Bitwa o Hogwart, w której uczestniczyli śmierciożercy. Dzielnie walczyli u jego boku, gdy ten czekał na Harrego Pottera. Po śmierci Czarnego Pana podczas Drugiej Bitwy o Hogwart większość śmierciożerców zostało uwięzionych w Azkabanie.
, którzy - mimo że podzielali jego zdanie odnośnie oczyszczenia rasy czarodziei - nie wyrazili chęci zostania śmierciożercami przykładowo, wielu członków rodu Blacków, w szczególności Narcyza Black - żona śmierciożercy Lucjusza Malfoya, która wspierała męża w służbie Czarnemu Panu, choć oficjalnie nic nie łączyło jej ze śmierciożercami. Lord Voldemort posiadał także zwolenników w postaci wilkołaków, chociażby Fenrira Greybacka, jednak nie pozwolił im nosić Mrocznego Znaku (prawdopodobnie ze względu na to, że wilkołaki były mieszańcami). Poplecznikami byli również tzw. szmalcownicy (przykładowo Scabior), którzy za pomoc Czarnemu Panu oczekiwali zapłaty w postaci złota.